من بدون شوهرم هیچ جا نمیرم، خونه بابام،، دهات خودمون،بازار،در عوض آبجیم از لرستان تا سمنان با بچه هاش تنها میاد، 2هفته میمونه،زن داداشم بدون داداشم شمال میره،تهران، مشهد، کربلا، یزد، کلا خوشگذرونی،اما اگه شوهرم نیاد خونه بابام نمیرم،یا اگه بخاد شب ما بمونیم بدون اون نمیمونم،نه اینکه بهش مشکوک باشم، دلبستگی بهش دارم سالی6،7روز تنها میره سفر اصلا یجوری میشم،با اینکه اخلاقشم تنده اما احساس میکنم تو زندگی بهش تکیه کردم، نمیتونم بخابم همش بوی بدنش را حس میکنم، بنظرتون این جور دلبستگی خوبه یا بد
دیگه خیلی وابسته ای
در این حد خیلی بده ولش کن بزار حداقل خودت یه نفسی بکشی
بد
من سفر تفریحی تنها رو زیاد نمیپسندم ولی تو دیگه بیش از حد وابسته ای
نه خوب نیست
منم همین طورم
اینکه خیلی خوبه
به نظر من که عالیه البته کار خاهرت و زن داداشت. گاهی فاصله برای ترمیم روابط عالیه
کار شما اشتباهه. وابستگی تا این حد اصلا خوب نیست.
برای من ب شخصه خوبه
منم همینحوریم البته دو طرفه ست همسرمم همینحوری بدون من فقط سرکارشه ک میره
اگ شوهرت مشکلی نداشته باشه
ای بدک نیس
اما در کل من این حجم از وابستگی رو خوب نمیدونم
خوبه مخصوصا سفر
منم بدون شوهرم جایی نمیرم
ولی خواهرم برعکس هفته ها میمونه خونه مادرم و میره مهمونی تنهایی
خییییلی وابسته ایییی
اون سفرشو میره تو ی خونه بابات نمیری جالب نیست
خوش بحالش
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
