شوهرم تو دعوا اینارو بهم گفت

دیگه چی بلدی

اها راستی بهش بگو حواست ب حرف زدنت باشه یهو منم عین زنداداشت ک داداشتو ول کرد من تورو ول نکنم.

بگو خودتو درست کن قبل از اینکه مثل داداشت آخر پیری زنت ولت کنه و فرار کنه از دستت

تا چی لازم باشه

ببین غلط کردم شکر اضافه هم روش خوردم گفتم

این رو از رفتار شوهرت فهمیدم تو هم کشش نده و تمام

اگر همچین چیزی باشه حتما

ازدواج نمیکنم قرار نیست بی احترامی ببینم قرار نیست هر چی از دهنش دراد و در آخر با یه معذرت خواهی درستش کنه قرار نیست شخصیت منو له کنه ببینم خدافظ من همینم

عشق ینی احترام ینی توجه دوست داشتن فداکاری همینا

ازدواجم همینه

اینکه همه حرفاشو بزنه بعد معذرت خواهی کنه چیزی درست نمیشه

من نمیگم به هم بزنه ولی باید یه فکریم واسش بکنه

همه چی با صبر و گذشت درست نمیشه آدما باید برای یه زندگیه بهتر دست از عادت های بدشون بردارن دنبال اصلاح کردن خودشون باشه

(ببخشید اسی) ن مث شوهر اسی یا مردای دیگه یه کاری کنه همسرش این همه تو زحمت بیوفته و بی توجه باشه و در آخر با گل و اینا راضیش کنه اون غم به دلش میمونه و بعدا با تلمبار شدن این حسا شکسته و غمگین میشه و یهو فوران میکنه راه بازگشتیم نیس

وضع شوهر اسی الان حرفه ولی بعدا به عمل میاد اصلا چرا باید هی موضوع داداش و زن داداشش رو وسط بیاره؟

در آخر ایشالا که درست شه و کنار هم زندگیه خوبی داشته باشن

برای درصد قابل توجهی از مردا جوابگو نیست و اگه یکی بگه باید ده تا بهش بگی نه با بی فکری با منطق و حرف درست تا بفهمه این خبرا نیست

نگو اشتباهه حاصل پونزده سال تجربست از زندگی مشترک