لطف میکنید همشو بخونید و راهنماییم کنید
با یه پسری نزدیک یک ماهه اشنا شدم. ۲۳ سالشه پرستاری میخونه و تازه ترم ۳ و قبلش با باباش کار ازاد میکرده...منم ۲۲ و رشته مشابه ترم ۵ ولی یک دانشگاه نیستیم اما شهرمون یکیه من تو شهرخودمونم اونم یه شهر نزدیک با ۲ ساعت فاصله و هفته ای یک بار میبینیم.
نمیدونم باهاش ادامه بدم یا نه.. حسم کنارش خوبه و بنظر ادم امنیه و رفتارش خوبه باهام و درک میکنه
یکبار دیدم با ابجیش تلفنی خیلی خوب صحبت میکرد خوشم اومد.
اما فعلا از لحاظ مالی اوکی نیست و ماشین نداره و گاهی ماشین باباشو میاره و وقتایی که نیاره من مجبورم اسنپ بگیرم و راستش خوشم نمیاد. وقتی کافه هم حساب میکنه چون قبلا بهم گفته از پس اندازام خرج میکنم راحت نیستم ولی دلمم نمیخاد کنار یه مرد خودم حساب کنم... قدش یکم فقط ازم بلندتره من ۱۷۰م و چهرشم مردونس ولی خوشگل نیست.اما کلا پسر زرنگیه... گفته تا فارغ التحصیل نشم به ازدواج فکر نمیکنم و خب منم الان درس میخونم نمیتونم ازدواج کنم ولی خب خیلی طول میکشه بهش برسیم اینجوری و شایدم نرسیم... ازم توقعی هم نداره
