شعر🌱🤍

اینکه از دور تماشا کنمت سنگین است!
در دلم باشی و حاشا کنمت سنگین است!

عشق یعنی در میان غصه های زندگی
یک نفر باشد که ارامت کند...

*چه فرقی میکند اهل کجای این جهان باشی
وطن آغوش امن آدمی که دوستش داریست .

گوشهی ابرو که با چشمت تبانی میکند

این دل خامــوش را آتش فشانــی میکند

عاشقت نصف جهــان هستند، اما آخرش

لهجهات آن نصفه را هم اصفهانی میکند

چای را بی پولکی خوردن صفـا دارد، اگر

حبه قندی مثل تو شیرین زبانی میکند

گاه میخواهد قلم در شعر تصویرت کند

عفو کن او را اگر گاهــی جوانی میکند

روی زردی دارم اما کس نمیداند درست

آنچه با من عطر شالــی ارغوانی میکند

عاشق چشمت شدم، فرقی ندارد بعد از این

مهربانــــی مــیکند ، نامهربانـــــی مـیکند

مــاه من! شعرم زمینی بــود اما آخرش

عشق تو یک روز ما را آسمانی میکند

دِلْ به دِلَْبر دادم ، دلدار ، دلْ را ، دلْ ندید

دلْ به دلبر دلْ سپرد ، دلدار ، پا از دلْ کشید

دلْ به دنبال دِلَشْ ، دلْ دلْ کنان ، دلْخونِ دل ْ

دلْ ز دلبر خواستم ، دلبر ، دلْ از این دلْ برید

دلْ شکست و ، تیره روزی شد ، نصیب دلْ ، دِلا

دلْ در آتش سوخت ، دلبر ، بی مهابا شد ، پرید

حالْ ، دِلْ ماند و ، غم دِلْدار و ، اینْ دِلْداده ، آهْ

داده دِلْ ، این دِلْ ، دِلِ دلْدار ، مُفتْ این دِلْ خرید

دل شکست ، دلبر بریدْ و ، دِلْ ز دلبر سوخت ، دلْ

دِلْ بماند و ، یاد دِلدار و ، دلِ بی دلْ ، شهید

این ، چهل و سه ، دلی را ، که دلم ، تقدیم کرد

سُرسُره می ساخت ، دلدار و ، این دلها سرید

😔😔😔😔😔😔😔

من ندارم ثروتی جز عشق تو اندر دلم

گر مرا لایق بدانی بازی ام را برده ام

صبح و طلوع شعر و غزل ، ناشتای تو

یعنی سلام ، زنده شدم با دعای تو

یعنی دوباره با تو من از خواب میپرم

با موجهای ملتهب خندههای تو

حس میکنم که جنبش رگها و قلب من

تنظیم میشوند به آهنگ پای تو

یعنی که رگ رگِ تنِ من شوق میشود

یعنی که تنگ می شود این دل برای تو

تازه سلامِ اول این قصه میرسد

پر میشود تمام من از ماجرای تو

تو نگو همه به جنگند و ز صلح من چه آید
تو یکی نه ای.....هزاری! تو چراغ خود برافروز.

می شود یارا مرا یک بوسه مهمانم کنی ؟

من گنه کارم مرا در سینه زندانم کنی ؟

دست من را در میان گیسوانت جا دهی

در میان قلب خود یک گوشه پنهانم کنی؟

دست من باشد شراب فرد اعلا ، می شود

با کنارم بودنت ، حیران حیرانم کنی؟

داغی این تن شبیه ماه تیر است ای عزیز

می شود من را خنک چون ماه آبانم کنی؟

شایدم سردم ، اگر سردم که لازم می شود

با دو چشم مهربانت بوسه بارانم کنی!

گفته بودند تب کنم ،جان می دهد دلدار من

جان ندادی هم ندادی بس که درمانم کنی!

عاشق دردم ، بیا درد مضاعف را بده

عاشق اینم که با چشمت تو ویرانم کنی!

⠀

*┈┈

🕊❤️صدایم ڪن،

🕊❤️نگاهم ڪن،

🕊❤️ڪہ عشقت

🕊❤️ڪرده ویرانم...

🕊❤️دو چشمان

🕊❤️قشنـــــگت ،

🕊❤️آتشۍافڪنده

🕊❤️بــر جانـــــم...

🕊❤️تو اے مـــہ

🕊❤️روے زیبایم ،

🕊❤️بڪش دست

🕊❤️نوازش را...

🕊❤️ڪہ همچون

🕊❤️بره آهویۍ ،

🕊❤️دوچشـــــمت

🕊❤️ڪرده حیرانم

عشق همچون پرتقالی مرا پوست میکند
وسینهام را در شب میگشاید،
و در درون آن:
شراب و گندم و چراغی که با روغن زیتون روشن است به جا میگذارد.

و هرگز به یاد نمیآورم که کشته شدم
و چگونه خونم ریخته شد
و به یاد نمیآورم چیزی دیده باشم.

ما شعلۀ شوق تو به صد حیله نشاندیم

دامن مزن این آتش پوشیدۀ ما را

#وحشی_بافقی

چگونه

شفا دهد تو را از زخمهایت

دستی که تو را ذبح کرده است؟

#آدونیس

ببین که از که بریدی

و با که پیوستی.

‏«تو چاقویی هستی که من در درون خود میچرخانم.»
‏
از نامههای کافکا به ملینا