شعر🌱🤍

دل به دریا زدنت گرچه تماشا دارد

تو نباشی چه تماشا لبِ دریا دارد؟!

تاری از پیرهناَت نیز به من بازنگشت

این چه تقدیر غریبیست زلیخا دارد؟!

آب در دیده و آتش به دلم غیر از من

آنچه خوبان همه دارند که یکجا دارد؟!

من تو را سیر ندیدم که گذشتی از من

با نگاه تو نگاهم چه سخنها دارد

سیبِ از شاخه جدا گشتهی من، بعد از تو

مرگ بر جاذبهای باد، که دنیا دارد

شده دلتنگ شوی چاره نیابی جز اشک

من به این چاره ی بیچاره دچارم هر شب

شده آیا که غمی ریشه به جانت بزند

گره در روح و روانت به جهانت بزند

شده در خواب ببینی که تو را قرض کند

بروی وَهم شوی تا که تو را فرض کند

شده در گوش ِ تو گوید که تو را باز تو را

نشوم فاش ِ کسی تا که شوم رازْ تو را

شده آغوش شود تا که هم آغوش شوی

گره ات باز کند تا که تو خاموش شوی

شده یک شب برود تا که روی در پی او

که تو فرهاد شوی تا بشوی قصه ی او

به همان حال بگویی که تو مجنون ِ منی

به تو بیمار شدم تا که تو درمون ِ منی

شده دلتنگ شوی غم به جهانت برسد

گره ات کور شود غم به روانت برسد

که روی دیدن ِ او تا که کمی شاد شوی

بروی در بغلش تا که تو آباد شوی

که بگوید که تو تعریف ِ همان عشق ِ منی

بروی یا نروی هر چه شود جان ِ منی

گره ات باز کُنَد تا که تو بینا بشو

رک بگوییم ازهمه رنجیده ام،

ازغریب و آشنا ترسیده ام،

بی خیال سردی آغوش ها،

من به آغوش خود چسبیده ام):

فریدون مشیری میگه:

درد بی درمان شنیدی؟

حال من یعنی همین

بی تو بودن ،درد دارد می زند من را زمین:))

نگاهت میکنم هر دَم دگر حالی دگر دارم ؛

تو زیباتر شدی یا من که عاشق تر ؛ نمیدانم

گره ات باز کُنَد تا که تو بینا بشوی

که غمت باز شود تا که تو معنا بشوی

شده اما تو نبودی شده اما که چه دیر

گره ای کور شدم تا که شدی یک دل ِ پیر

همه در خواب ولی عشق ِ تو بیدار بِماند

همه پل های دلم بی تو چو دیوار بِماند

من چرا دل به تو دادم که دلم می شکنی

همه عاشق شدنم رفت تو منظور ِ منی

که تو رفتی و دلم بی تو همان سنگ شدُ

همه این عشق رَوَد تا که دلم جنگ شدُ

نکند بد بشود آخر ِ این قِصه ی بد

نکند تلخ شود آخر ِ این غُصه ی بد

من به امید وصل تو

شب را شکسته ام

من در هوای عشق تو

از شب گذشته ام!

• فریدون مشیری»

گر تو گرفتارم کنی ،من با گرفتاری خوشم!

داروی دردم گر تویی در اوج بیماری خوشم

تو همه رازِ جهان ریخته در چشمِ سیاهت

من همه محوِ تماشایِ نگاهت :)

خبرت هست که دلتنگ نگاهت شده ام

بی قرار تو و چشمان خمارت شده ام

خبرت هست دلم مست حضور تو شده

عاشق و شیفته ی زنگ صدایت شده ام

خبرت هست که باران بهارم شده ای

چون پرستوی مهاجر نگرانت شده ام

خط به خط زنده گی ام پر شده از بودن تو

خبرت نیست و شادم که فدایت شده ام

به مرگم راضیم اما فقط یک آرزو دارم :

سرم را لحظهی آخر به زانویِ تو بگذارم

بپرسی از من آن لحظه ك آیا صحبتی دارم؟!

بجای اَشهَد و انّ بگویم دوستت دارم

عزیزمی ممنون

من حسادت می کنم حتی به تنها بودنت

من به فرد رو بروی لحظه خندیدنت

من به بارانی که با لذت نگاهش می کنی

یا نسیمی که رها می چرخد اطراف تنت..

آنکه بر لوحِ دلــم
نقشِ ابــد بست تویی