یه چیزی همیشه سر دلم هست اصلا یادم نمیره ینی تا قیامت یادم نمیره دوران عقد خونواده شوهرم اصلا بهم سر نزدن یه بار نگفتن این عروسمونه این عید یا مناسبتی چیزی اصلا و ابدا ولی الان که رفتم خونه شوهرم هرروز میان خودشونو شام و ناهار دعوت میکنن یه بار نمیگن ما اینارو دعوت کنیم خیلی مفت خورن خیلییییییی من یه کادو هم ندارم بگم اینو خونواده شوهرم گرفته الانم ازم انتظار دارن راه به راه دعوتشون کنم براشون سنگ تموم بزارم خدایی منم میکنم این کارارو از بس هم بهشون خوش میگذره هی میخوان بیان ولی دیگه دلم نمیخواد اینقد احمق باشم این هفته هم خودشونو دعوت کردن نمیدونم چه بهونه ای بیارم دلم میخواد یه درس درست حسابی بهشون بدم
از شوهرت حمایت کردن
نمیتونی درو وا نکنی روشون!اخم و تخم بلد نیستی؟به جای شام نون ماست بلد نیستی بزاری زیر دلشون!
خب تو ساده ای سوارت شدن
خانواده شوهر منم هیچوقت مارو دعوت نکردن اگه رفتیم خودمون رفتیم ولی من همیییشه دعوت کردم ولی حالیشون نمیشه ک دعوت کردن ینی احترام
بگو نیستم این هفته خودم هفته بعد خبرتون میدم هفته بعدم خبر نده!
حد وسط باش نه بچسب ن کات.اختذام دیدی احترام بزار
خودتو بزن ب مریضی مثلا کمر درد چند روزی بیوفت تو رختخواب بعدم دیسک کمر بهونه کن کسی برا شام نهار نیاد
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
2 دقیقه پیش
2 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز