من براساس تجربه ام فقط نظر میدم.
میدونی منم اون زمان مثل تو بودم.میگفتن ریاضی سخته فیزیک سخته. زیست رو غول میکردن.
خودمم روانشناسی علاقه داشتم، لیسانسم رو ی چیز دیگه گرفتم.
میگفتم کاش اول میرفتم انسانی که برام مناسب تر بود.
ولییییی الان سی سالمه،سرگشته و گمگشته بودم نمیدونستم چیکار کنم.
تا ینفر رو دیدم آرزو کردم اون باشم (پرستار بود). دوباره نشستم به خوندن و دوستش دارم و استعدادشو دارم همون فیزیک یک راهی پیدا میکنم زور میزنم یادش میگیرم در حد متوسط که میشم؟ الان خیلی بهترم.
من پرستاری میخوام، انتخابم اینه پاش وایسادم. تو هم دو به شکیت رو کنار بزار یه راه رو انتخاب کن و پاش وایسا و هیچوقت به خودت شک نکن.
اگه خواسته ات درآمده جایگاه اجتماعیه رشته های پزشکی خوبه.
اولین قدم تصمیم گیری اینکه بخوایش و بعدا شک نداشته باشی و نداری هیچی نظرتو عوض کنه.