اره مثل فضا بود
زندگیم خوبه بدنیست ولی دیگه ارزوی مرگ نمیکنم و به خدا نزدیک شدم
وقتمو با غصه خوردن افسردگی کارای بیهوده پر مبکردم همش میگفتم فلانی چرا اینکارو باهام کرد بابام چرا اینجوریه چرا این کارارو باهام میکنن دیگه خودمو دوست نداشتم ارزوی بدترین بلاهارو واسه حودم مبکردم ببین صبح پامیشدم میگفتم وا چرا زندم نمردم
الان شاید بیشتر زندگیم سخته ولی من قوی شدم پوست کلفت شدم قول دادم خودمو دوست داشته باشم
صدا جنسیت نداشت عین الهام گرفتن بود اره چون روحم که داشت خارج میشد التماسای منم بیشتر میشد و ففط صدای مامانم بود که میگفت نرو منم وحشت کرده بودم که مامان من میترسم اما برای چند ثانیه روحم کل خونه رو گشت و منی که از خونه مون متنفر بودم دلتنگش شدم یه فشار خیلی زیادی بهم اومد وقتی روحم داشت خارج میشد انگار سرتو از پنجره ماشین در حال حرکت با سرعت در میاری بیرون فشار باد میخوره بهت حس خفگی داری اونطوری شد
حضرت علی میفرماید
چنان زندگی کن که گویی هزارسال زنده ایی
چنان آماده رفتن باش که گویی فردا خواهی مرد
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
2 دقیقه پیش
2 دقیقه پیش
3 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز