تو سن بالا به لطف خدا اولین بچه مو باردارم. ۳۶ سالگی. ولی اونطور که باید ذوق ندارم بیشتر استرس دارم استرس مالی بیشتر. زیاد آدم راحت طلبی نیستم. میتونم کم بخوابم سالها از پدر و مادرم و مادربزرگم پرستاری کردم. الانم افتخار رسیدگی به مادرمو گهگاهی دارم. ولی در کل نمیدونم از نظر مالی چه آینده ای پیش رومونه.
انشالا همه چیز درس مبشه اوایلش سخته
توکل به خدا
شیرینی و سختی اش با همه جدا نیست
من دو تا دارم دوست دارم بیشتر داشتم هر چند الان در سخت ترین قسمتش هستم
سن بالا 😑وا ۳۶مگه سن بالاست هنوز اول راهی
سخته بیدار موندن شیر دادن عوض کردن به خودت نرسیدن به خونه رسیدن هر سال یه ماجرا
سنت بالا نیست عزیزم
یه زمانی بود
الان وقتشه
خدا رو داریم عزیزم. نگرانی برای آینده خودش کفره
به خدا توکل کن
هم شیرینه هم سختی خودشو داره شیرینش بیشتره
این مشکل بیشتر خانواده هاست
الان انقد همه چیز رو گرون کردن که همه نگران بحران مالی بعد از تولد بچه هستن
مگه قراره همه تکمیل تکمیل باشن؟ اصلا گیریم تکمیل باشن، چه تضمینی هست تکمیل بمونن؟ زندگی هزار جور بالا و پایین داره. همینکه آدم عاقلی هستی و میدونی که بچه مسیولیت داره، بچه خرج داره و آدم بیخیال و بی فکری نیستی، یعنی اون بچه خوشبخته.
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
