کسی مث من هست با وجود خانوادش ولی همیشه خودش بره کلاس و بیاد با پا.. نمیدونم غذا گرم کنه. جارو کنه.. طی بکشه خونه رو اتاقشو خودش تمیز کنه و.. واسه خونه کار تمیزی انجام بده.. خودش نگران پوستشو و.. باشه و دکتر وقت بذاره ن مامانش
من اینجوری ام و حس میکنم کسی پناهم نیس خودم نگران همچیمم
آره تازه با این حساب خودشم باید کار کنه و درس بخونه 🥲
خوبه مستقل بار میای
خب آره تقریبا منم خیلی کارامو خودم انجام میدم
ممنون میشم به تاپیک جدیدم که درمورد رمانه نظر بدی
عزیزم کار خاصی نمیکنی😐😂😂😂
من بیست سالمه از 9سالگی آشپزی کردن یاد گرفتم و ظرف شستم
برای پنجاه نفرم غذا درست کردم تنها!
با اینکه پشت کنکورم کل کارای خونه با خودمه ظرف شستن ، جارو کردن ، شام و نهار درست کردن برای پنج نفر هروز !
روزی ۱۲ ساعتم درس میخونم
کلاسم میرم و میام پیاده اونم مسافت طولانی
سال دبیرستانم تا ۲ مدرسه بودم ۳ تا ۱۰ شب میرفتم سرکار خرجیمو در بیارم 😂👊
حالا گوش کن داستان زندگی منو ببین از شش سالگی کار خونه میکردم میرفتم مدرسه میومدم خونه اصلا غذایی نبود تا بخورم همیشه گشنه بودم خوش شانس بودم نون و رب میخوردم یا روغن و میریختم تو تابه داغ میکردم توش نون میزدم میخوردم خودم تکالیفمو انجام میدادم نمره هامم خوب نمیشد کسی نبود باهام کار کنه لباس مدرسه اخر هفته میشستم دختر نه ساله دیدی خپدش تنها بره مدرسه یه خیابون شلوغرخطرناک باید میرفتم از ادمهای کنار خیابون درخواست میکردم منو ببرن اونور خیابون اصلا غذایی نبود تا من بخوام گرمش کنم باز واسه تو غذا میژارن حس بی پناهی شدید همیشه همراهم بود از شونزده سالگی مادرم هزار تومن خرج منو نداد من خزج اونو دادم انقدر شانسم عنه شوهری ام گیرم اومد اونم بمن تکیه کرده
بخدا من از تو بدترم
حتی من برام هزینه ام نمیکنن😂 میگن باید همینجوری قبول ابشی
مسافت های که من میرم کتابخونه و این ور اون ور خیلییی طولانیه کلی خسته میشم
تازه مسئولیت خواهر و برادرمم رو دوشمه کلاس ببرم اونارو بیازم مدرسه ببرم بیارم
لباساشونو بشورم حواسم باشه کاراشونو انجام بدن و...
