مامان دوتا دوقلوی خوشگل ونازم وخداروشکر همیشه وهمیشه شکرگزار وجود همسرم وخانوادم هستم همیشه هم واسه طول عمر وسلامتیشون دعامیکنم
ولی مدام ناامیدم میگم خب الان مامان شدم تهش چی چیکار کنم بااین همه مسولیت یا اصلا ازدواج کردیم که چی بشه یا یهو انگار کلی افکار ناامیدی ومسخره ومزخرف وسیاه وتاریک میاد تومخم بیدارمیشم صلوات میفرستم. میگم بس کن بس کن بس کن خیلیا دوس دارن جای توباشن چه مرگته این افکارمیاد تومخت اصلا نمیدونم چمه واقعا طبیعی نسبت به اینده به همه چی یهواینجودی میشم یامیگم خب ازدواج کردیم که چی یعنی قرار اینهمهههههه که ازدواج کردیم همه روزامون همین مدلی بگدره نمیدونم. درکم. میکنید یانه حس مسخره ای دارم دوقلوهام یکسالشون خداروشکرهمسرمم خیلی مردخوبیه خانوادمم فداشون همیشه. حمایتمون میکنن ولی نمیدونم چمه
