برا زایمانهای قبلم اومد و خیلی غر غر کرد و زودم رفت و بخدا کلی هم بهش احترام گذاشتیم.تحویلش گرفتیم.
هدیه دادیم بهش.برا تشکر.
ولی همش میگف من برم؟کار دیکه نداری؟ینی از روز سوم شروع کرد گفتنشو
و خیلی کارهای دیگه.
هیچ کس دوس نداره مادرش موقع زایمانش نباشه.ولی اگر با این توصیف بهش نگم بنطرتون گناه میکنم؟بی احترامیه؟
بابا گناه نکردن مادر شدن بدبختا که
بچه چندمته؟
شاید راحت نیس یا دوسنداره خب چیکار میشه کرد.حالا بگو بیاد باز همون سه روزم موند غنیمته
نفهمیدم یعنی تایم زایمان تو نمیخوایم بهش بگی؟مگه میشه؟میتونی نری خونش ولی واسه زایمان که باید باشه
احتمالا خودش سر زایمانهاش با مادرش مشکل داشته...حالا نمیدونه باید چطور رفتار کنه عزیزم...تا حالا چیزی بهت نگفته؟
شما اصلا متوجه حرف من شدی؟
ینی توقع نداری زایمان کردی ده روز اول بیاد بیمارستان و خونت همراه و مراقبت.پس چیکار کنی تنهایی
اونم خسته میشه خوب
نگو
چرا بهم گفته.
ولی انقد بین بچهاش فرق و بینمیزاره.یخدا بیشترین خوبی رو بهش میکنم.همیشه کوتاه میام در مقابلش.بقیه هرجور دوس دارن با گستاخی جوابشو میدن.
ولی منمیترسمگناه کنم.
نمیدونه حامله م.چونازشوندورم.تازه اومدمکرج.قبلش نزدیک مشهد بودم.ن تو اسباب کشی ی تارف طد کمککنه.ن هیچی.برا همین هیچی نمیدونه ازم.تا من زنگ نزنم.بخدا زنگ نمیزنه ببینه مرده امیا زنده.همهمیگن تقصیر خودته پرروش کردی.از اول باهاش تو همه چیکوتاه اومدی.یه بار بهش گله کردم.گفتم اینجوری فرق و بینمیزاری گناهه.گفت حالا باز میمونی ی بچه بیاری کی میخاد دورتو بگیره.مننباشمتو مردی.
واقعا خسته شدن از کاراش
