میدونستی هی چی عزت نفس پایین تر باشه

مثلاً توی ذهنش اینطوریه که شاید طرف مقابلم خواستنی تر، ب باارزش تر و جذابتره؛

اما من نجیب تر و پاک تر هستم.

این قداست، تنها داراییِ او در اون رابطه ست

پس مدام باید ثابت کنه که چقدر خوبه و چقدر میسازه، تا احساس ارزشمندی بکنه.

اما حقیقت چیه؟

اینکه خیلی وقتها ما داریم انحراف و بی احترامی رو با برچسب های اخلاقی توجیه میکنیم

نه به خاطر عشق، بلکه به خاطر ترس، حس کم ارزشی و عادت به تحقیر شدن.

در نهایت، منظور این نیست که آدمهایی که عزت نفس بالایی دارن بی اخلاق هستن

منظورش اینه که عزت نفس پایین، ناتوانی و ترس رو پشت اخلاقیات و فداکاری پنهان میکنه.

و وقتی عزت نفسِ تو پایین باشه،هیچوقت نمیتونی یک عشق برابر و لذتبخش رو تجربه کنی

عشقی که توش احترام و اخلاق، دوطرفه وجود داره.

بعضی آدما «تحمل» رو با «قدرت» قاطی میکنن.

فکر میکنن چون میمونن،چون درد میکشن، چون میبخشن،پس آدم قوی و اخلاقمداری هستن.

در حالی که خیلی وقتها این موندن از قدرت نمیاد بلکه از ترسِ تنها شدن، وابستگی عاطفی، عزتنفس پایین یا امیدِ عوض شدنِ طرف مقابل میاد.

در کل از نظر روانشناسی، وقتی کسی مدام تحقیر یا خیانت رو تحمل میکنه، ذهنش برای اینکه فرو نریزه، به این درد یه معنی قشنگ میده

مثلاً میگه من قوی ام یا من نجیب ام و...

اینجا در واقع درد داره عقلانیسازی میشه، نه اینکه واقعاً تبدیل به فضیلت شده باشه.

قدرت واقعی این نیست که تو هر شرایطی بمونی.

قدرت اینه که حد داشته باشی، بفهمی کِی احترام تموم شده و جرأت داشته باشی خودت رو از رابطهای که لهت میکنه، نجات بدی.

خیلی وقتها موندن طولانی توی خیانت و بیاحترامی، عشق نیست!ترکیبیه از ترس، عادت، وابستگی و این خیال که

(اگه من بیشتر بسوزم، اون درست میشه)!

در حالی که تجربه و تحقیقات نشون میده آدمها با تحملِ بیحد عوض نمیشن.

قوی بودن یعنی حفظ کرامت، نه قهرمان رنج بودن.

اخلاق یعنی احترام دوطرفه، نه فداکاری یکطرفه.

ببین عزیزم منظور این نیست که آدمهای ناسالم سمتت نمیان، اتفاقاً ممکنه بیان. ولی وقتی عزت نفس سالم داری، میتونی رفتارهای نادرست و آسیب زننده شون رو سریع بشناسی و ازشون فاصله بگیری. یعنی خودت و سلامت روان و جسمت برات ارزشمنده و اجازه نمیدی کسی وارد زندگیت بشه که بخواد بهت آسیب برسونه. در واقع عزت نفس مثل یه حفاظه

حتی اگه آدم ناسالم وارد شد، نقش و جایگاه واقعیای تو زندگیت نداره.

از طرف دیگه، آدمهای سالم معمولاً نمیتونن با کسی که عزت نفس پایینه رابطه درست و عمیق بسازن، چون انرژی و احترام متقابل لازمه. برعکس، آدمهای ناسالم بیشتر با کسی مثل خودشون رابطه برقرار میکنن. پس عزت نفس نه تنها آدمهای خوب رو جذب میکنه، بلکه از آسیب دیدن هم محافظت میکنه

دقیقاً همینطوره. وقتی آدم خودش رو مستحق احترام و توجه نمیدونه، ناخودآگاه از مطالبه کردن فرار میکنه. ترجیح میده بسوزه و بسازه تا اینکه وارد گفتوگوی شفاف بشه، چون درخواست کردن براش مساویِ ترس از طرد یا تحقیره. در حالی که مطالبهی احترام و توضیح، ضعف نیست؛ نشونهی حد و مرز سالمه.

ممنونم از شما🙏❤️

بله عزیزم درسته

و اگر هم آدم ناسالمی وارد زندگیتون شد شما به دلیل اون آگاهی و اون عزت نفسی که داری

اجاره نمیدی که اون فرد نقشی در زندگیت داشته باشه

عزت نفس یعنی خودت و ارزشهات رو بشناسی و بدونی حق داری احترام ببینی و مراقب خودت باشی. برای بالا بردنش میتونی اول مرزگذاری کنی

یاد بگیر چه رفتارهایی رو تحمل میکنی و چه چیزهایی رو نه. وقتی کسی از مرزت عبور کرد، واکنش نشون بده یا فاصله بگیر. این خودش حس قدرت و احترام به خودت رو داره

دوم؛ خودمراقبتی

به جسم، ذهن و روانت اهمیت بده. ورزش، خواب کافی، تغذیه درست، یادگیری مهارتهای جدید، همه بهت حس ارزشمندی میده.

سومین کار ؛ شناختن باورهای اشتباه

ببین چه باورهات باعث میشه خودتو کمارزش ببینی، مثل «اگه کسی منو دوست نداشت، ارزش ندارم». بعد سعی کن این باورها رو اصلاح کنی.

چهارمین کار ؛تمرین نه گفتن و انتخاب سالم

یاد بگیر بدون ترس و گناه، نه بگی و تصمیمهای خودت رو بگیری. هر بار که این کار رو میکنی، عزت نفست قویتر میشه.

پنجم؛ محیط حمایتی

اطراف خودت آدمهایی رو نگه دار که احترام میذارن و تو رو تایید میکنن، نه کسانی که تحقیر میکنن یا وابستهات میکنن.

در اصل، عزت نفس یعنی بدونی ارزش داری و به خودت اجازه ندی کسی با تو بدرفتاری کنه، حتی اگه کسی وارد زندگیت شد. افرادی که سالم هستن، وقتی با عزت نفس بالات روبهرو میشن، نمیتونن تو رو کنترل یا تحقیر کنن، چون تو برای خودت ارزش قائلی.