اگ تو این این موقعیت بودین چیکار کردین ک راحت شدین ؟؟
منظورم حساسیت های دوران بلوغ و نوجوونی نیس ب معنای واقعی پدر و مادری که از هر ثانیه و لحظه زندگی شون استفاده میکنن خوردت کنن لهت کنن تحقیرت کنن اگه کسی ایرادی ازت نگیره خانوادت اولین نفر این کارو انجام میدن ! جملات احساسی و ادعاهای قشنگ که بهشت زیر پای مادران است برات غیر قابل درکه روز مادر برات بزرگترین کابوسه چون درسته مادر داری اما مادری نکرده برات که بخای تبریک بگی و جشن بگیری !!
عزیزم خودت اونقدررر برای خودت ارزش قائل باش که حرف های اونها مثل سنگ کوچکی آرامش دریای وجودتو ب هم نریزه
والا چی بگم... من پدری را دیدم که قصد تجاوز به عروس خودش رو داشت و پسرش خوبی های پدر رو نادیده گرفت و همینو کینه کرد و یه روزی زد دست و پای پدرش رو شکست و از شهر آوارش کرد. خیلیا گفتن کار بدی کردی، خیلیا بهش حق دادن، اما من هنوز نمیدونم کار بدی کرد یا کار خوبی.... آدم اصلا نمیتونه در مورد پدر و مادرا قضاوت کنه
قطعا تا ی جایی اینکار شدنیه یهو ب خودت میای میبینی انرژیت روزانه سر مسخره ترین چیزا هدر میره ! جرئت و اعتماد ب نفس هرچیزیو از دست میدی انقد که تحقیر شدی! از شدت انتظارات بالا انقد درگیر استرس و کمالگرایی شدی ک هیچ وقت سمت هیچ چیز نمیری تو روابطت ب مشکل میخوری و هزار جور مشکلات روانی دیگ !! فهمیدم تنها راه فقط دور شدنه 😔 مشکل از تو نیس مشکل از محیط اشتباهیع که توشی
چندسالته مجردی؟
روز مادرت فقط گریه کردم ولی زنگ نزدم بهش چون بود ولی مادری نکرد
چندسالته نمیتونی بری شهر دیگه دانشگاه؟
