من یک فمینیستم

مشکل اینجاست که شما لطافت رو تبدیل کردی به وظیفه.

هیچ‌کس نمیگه زن قاضی بشه که بره با مشت و لگد دزدارو جمع کنه! قضاوت، حکم دادن، تحلیل پرونده، تصمیم‌گیری حقوقیه، نه مسابقه‌ی بدنسازی.

برابری یعنی توانایی فیزیکی برابر؟ نه. یعنی حقوق برابر، فرصت برابر، امنیت برابر، حق تصمیم‌گیری برابر.

یعنی هر کی با توجه به مهارت و توانش حق داشته باشه انتخاب کنه چی می‌خواد.

اینکه می‌گین «زن لطیفه»، «زن برای دلبری آفریده شده»، اینا ظاهرشون قشنگه ولی باطنشون زن‌ستیزیه نرم و فانتزیه. یعنی فقط زن باید لطافت داشته باشه؟ یعنی مردها نیاز به محبت ندارن؟ یعنی زن‌ها نیاز به احترام و قدردانی ندارن؟

این حرف‌ها در نهایت فقط یه نتیجه داره: ناکارآمد نشون دادن زنان، اونم با ربان صورتی و حرف‌های قشنگ.

هیچ‌کس نمیگه زن باید مثل مرد باشه.

حرف اینه که زن حق داشته باشه مثل خودش زندگی کنه. یعنی اگر توان و علاقه‌ی قضاوت، پزشکی، مدیریت یا هر کاری رو داره، جامعه به بهونه‌ی «لطافت» جلوشو نگیره.

زن و مرد هر دو احساس دارن، هر دو لطافت دارن، هر دو عقل دارن، هر دو توانمند هستن.

فمینیسم نمیگه «زن شبیه مرد بشه»، میگه زن بالاجبار تبدیل به نقش‌های کلیشه‌ای نشه.

لطافت یه ویژگیه، نه قفس.

اینکه می‌گید عواطف مهم‌تره، کاملاً درسته. اما این مهم‌تر بودن فقط مخصوص زن نیست.

مردها هم عاطفه دارن، مردها هم آسیب می‌بینن، مردها هم از شغل‌های پرفشار له می‌شن.

اینکه عاطفه رو فقط به زن بچسبونیم درواقع یه جور کلیشه‌سازی دوباره‌ست.

 بحث این نیست که زن بره بجنگه یا نه.

بحث اینه اگر زنی توان، تخصص یا علاقه‌ی یه شغل رو داشت، جامعه حق نداره جلوشو بگیره.

همونطور که اگر مردی از نظر روحی مناسب یه کار نبود، هیچ اجباری براش وجود نداشته باشه.

اینکه بگیم «تا وقتی مرد هست، زن مناسب جنگ نیست»، دقیقاً همون نگاه سنتیه؛

چون دنیا ثابت کرده زن‌ها تو بعضی حوزه‌های سخت حتی بهتر از مردها عمل کردن نه چون “مردن”، چون توانش رو داشتن.

اصل حرف همینه

جنسیت نباید معیار باشه. توانایی، علاقه و انتخاب فردی باید معیار باشه.

عاطفه نقطه ضعف نیست

ولی تبدیل کردن عاطفه به «دلیل محدودیت» چرا، نقطه ضعفه‌ی جامعه‌ست.

عزیزم هیچ‌کس دنبال جنگ زن و مرد نیست. اتفاقاً مشکل همینجاست که هر وقت حرف از حق و انتخاب زن می‌زنیم، سریع تبدیلش می‌کنن به جنگ.

زن و مرد مکمل هم هستن، قبول

ولی مکمل بودن به معنای وابستگی یا نابرابری نیست.

مثل دو نفر تو یه تیم: هر دو مهمن، هر دو توانمند، ولی نقش‌ها رو خودشون انتخاب می‌کنن، نه اینکه براشون تعیین شده باشه.

وقتی میگیم فرصت برابر، یعنی هیچ‌کدوم مجبور نباشن نقش کلیشه‌ای بپوشن.

وقتی زنی حق انتخاب شغل یا مسیر زندگیشو داشته باشه، این جنگ نیست، احترامه.

اتفاقاً فمینیسم میگه زن و مرد دشمن هم نیستن

میگه هر دو انسانن و حق دارن بدون قضاوت و محدودیت مسیر خودشون رو انتخاب کنن.

مکمل بودن وقتی ارزش داره که انتخابی باشه، نه اجباری.

من نمیگم دیدگاه شما اشتباهه نفی ش نمیکنم 

اما متوجه شدم که شما درباره فمینیست اون اصل موضوع و درستی موضوع آگاهی درستی ندارید 

چون فمینیست هم از حق خانوما صحبت می‌کنه هم آقایون و نمیگه که زن و مرد متضاد ن میگه برابره 

حس میکنم گارد محکمی به این موضوع دارید شما 

من اصلا نمیگم شما باید با ما هم عقیده باشی نه اصلا 

ولی می‌خوام که برید درباره انواع فمینیست ها خودتون تحقیق کنید 

ما چند نوع دیدگاه فمینیستی داریم که درست ترینش لبیرال هست 

می‌خوام خودتون برید و مطالعه کنید 

خانم آگاه و باهوشی هستید خیلی لذت بردم وقتی دیدم شما هر حرفی رو بدون دلیل و منطق محکم سریع نمی‌پذیرد 

واسه همین اومدم شخصا جواب دادم

من تو این تاپیک متوجه شدم خیلیا دقیق هنوز معنی و مفهوم و پیشینه ی فمینیست رو نمی‌دونن 

نمی‌دونن که اگر همین فمینیست ها نبودن ما حتا اجازه دست گرفتن همین گوشی هم نداشتیم 

 تو تاپیک دیدم که حرف شما خیلی بازخورد و نظرات متفاوتی داشت واسه همین اومدم جواب صحبت تون رو بدم 

ببینید قضاوت با خشونت و چهره‌سنگی یکی نیست.

قاضی بودن یعنی تحلیل، منطق، قانون‌خوانی، استدلال، تشخیص حق از باطل.

نه دعوا کردن، نه داد زدن، نه مشت‌مشتک.

اگه قضاوت به «چهره خشن» و «ابهت ظاهری» بود، نصف قاضی‌های دنیا باید اخراج می‌شدن چون خیلی‌هاشون خوش‌برخورد و آروم هستن.

مشکل اینه که شما یه ویژگی شخصی رو با یه قانون کلی اشتباه گرفتین.

زنانی هستن که فوق‌العاده قاطع، دقیق، منطقی و محکم قضاوت می‌کنن.

مردانی هم هستن که اصلاً توان مدیریت بحران ندارن.

توانایی شغلی جنسیت‌بردار نیست، آدم‌برداره.

اگه زن نتونه قاضی بشه، پس نباید پزشک بشه، چون با مرگ و درد سر و کار داره.

نباید معلم بشه، چون باید نظم بده.

نباید مدیر بشه، چون باید تصمیم سخت بگیره.

ولی واقعیت چیه؟

زن‌ها همین نقش‌ها رو سال‌هاست با موفقیت انجام میدن.

اینکه بگیم «زن چون لطیفه پس قاضی نباشه» یعنی از اول اجازه ندیم خودش ثابت کنه توانش چقدره.

استعداد و توان، فردیه نه جنسیتی.