ببین کاملاً درکت میکنم
من خودم خیلی درگیر بودم
مثلاً تو ذهنم این بود که این کار رو نکنی فلان بیماری رو میگیری یا فلانی میمیره
این مثاله ها منم خیلیییی فکر های ترسناکی داشتم
فکر انواع بیماری
فکر اینکه یکی قراره من رو بکشه
فکر اینکه یکی میمیره
و خیلی چیزا
از سن خیل کم درگیرش شدم
اما یه جا باید شروع کنی به نادیده گرفتنش
اوایل انقدر عذاب آوره که انگار دارن پوستت رو میکنن
من یادمه یک شب کامل تا صبح خوابم نبرد برای اینکه اون فکر از بین نمیرغت و من قسم خورده بودم بهش گوش ندم
زار میزدم تو رخت خواب ولی بلند نمیشدم
میخوام بگم خیلی سخت بود
ولی کم کم آسون تر شد.
مثلاً اون فکر رو مثل یه آدم در نظر میگرفتم و میگفتم تو هیچ غلطی نمیتونی کنی ، من به حرفت گوش نمیدم
و انقدر بهم فشار میومد که بلند بلند میگفتم و مامانم یا بابام فکر میکردن دبوانه شدم و باید غر غر های اونا رو هم تحمل میکردم
اما همین بهم خیلی کمک کرد
نمیگم الان کاملاً از بین رفته
اما الان دیگه دستم اومده چیکار کنم
و واقعاً خیلییییی کمتر شده
خیلی خیلی کمتر
هر چیزی
تصادف، غم از دست دادن عزیز که در نهایت هم انفاق افتاد برام
ترس از آینده ترس از پیر شدن
ترس از بچه دار شدن
ترس از بچه دار نشدن و تنها موندن
جوری شده زندگیم که هیچ کاری نمیتونم انجام بدم
مثلن میخوام خونه مو عوض کنم میگم نکنه صایخونه جدید بد باشه یا همسایه ها بدتر از اینجا باشن.
خیلی مشکلات زیاده
عزیزم یه سوال
ارتباطت با خدا چجوریه؟
نماز میخونی؟
تو بچگی بیشتر مثلا یه بستنی کیمی میخریدم بزووووور بقیه رو مجبور میکردم شماعم باید مثل می بخرید یا خیلیییی زیاد تقلید میکردم اگر دختر تو کلاس خوشگل بود از دستخطش از حرکاتش لباسش موهاش همه چیزش تقلید میکردم شبیه اون شم
چیزای اصلی دیگ اینکه خود خوری شدید داشتم حرف نمیزدم تو خودم میریختم
۱۳ سالگی یه فشاری بهم اومد و استرس و ترس شدید گرفتم از همون موقع ها فک کنم شروع شده
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
