دلم خیلی برای بچم ک هنوز نیومده حتی میسوزه
برای عروسیش
برای اینکه کلن یک خاهر دارم
واقعن سخته مهمونی نمیری همش خونه ای
خاهرم امشب دورهمی خانواده شوهرش دعوت بود
خانواده شوهرم اگ دوسمداشتن باز خوب بود باز یکم سرگرم میشدم دوتا اذیتم میکردن دوتا خوبی میکردن دلم باز میشد
بخدا گاهی میگم خدایا ببر خلاصمون کن این حجم تنهایی ک توشم خیلی بزرگه
ب همسرم میگم درکم میکنه ولی میگ کاری از دستش برنمیاد
چرا اینجوری هستن؟خودت میتونی دلیلشو پیدا کنی؟منکهمادر ندارم دقیقا الان پدرم اینجوریه خیلی فکر کردم نمیتونم بفهمم ک چرا دوسم نداره گاهی ک خیلی بالاپایین میکنم حس میکنم از بی مسئولیتیشه زنگ میزنه ولی زنگ زدن به درد من نمیخوره ک من خونه پدری میخام پناه میخام ک اینارو نداره
اره من دلیلشو میدونم متاسفانه...
من پناهم شوهرمه یعنی درواقع جز شوهرم کسیو ندارم
یه وقت میگم یه سری ادما حیوون خونگیشونو واگذار میکنن گاهی ازش خبر میگیرن،اینا چرا بامن اینجورین
هعییی خواهر ماهم بدبختیم دیگه،من وقتی از خلنواده شوهرم نامهربونی میبینم میگم خانواده خودم که اونجورین دیگه چه توقعی از اینا هست
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز