به نظرتون وقتی سن دیگه از ۴۰، ۵۰ اینا گذاشت، زندگی ارزشی داره یا...؟
اینو می پرسم چون وقتی سی ساله شدم اونقدر بد نبود که می گفتند. ولی حالا نمیدونم ۴۰, ۵۰ چه جور باشه
کسایی که تو این سن ها هستن، زندگی چطوره؟ امیدی نیست یا هست
اره ۴۰اول چل چلیه
بعد 40 سالگی پس باید مرد
شور وشوق زندگی کلا ازبین میره
من که 27 سالگیم تعریفی نداشت همش استرس و موی سفید و کار دلم 30 سالگی رو نمیخاد
نه امیدی نیست
وقتی ۳۹ سال و ۳۶۴ روزمون بشه باید بمیریم
چی میگی دختر
خوبی ؟
یه روزی چهل سالت هم میشه و میبینی که زندگی برات باارزشتر و جدیتر از قبل هم هست
من 42 سالمه وراضیم دوست دارم بزرگ شدن بچه هامو ببینم
بستگی به روحیه و طرز فکرو زندگی هرکسی داره. مثلا مادرشوهرمن ۶۴سالشه حدودا جوری زندگی میکنه انگار ۲۰سالشه. امید به زندگی داره شاده سفر میره . من عروسشم ۳۷سالمه همش دارم غصه ی دیروز و امروز و فردا رو میخورم
شاید امیدوارتر و شادترم بشی
بستگی به شرایط زندگیت داره
تازه میفهمی چطور زندگی کنی وکمترحرص بخوری
همه اینها از انرژی خود ادم سرچشمه مگیره .یکی از اشناها متولد ۷۵ .جون تو بدنش نیست .ولی ماشالله مادرش .دهه ۵۰ .مثل فرفره .
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
