حس خاصی به زندگی مشترکم ندارم

سلام نمیدونم چجوری بگم وقتی بقیه زوج هارو میبینم حس تعلق دارن به زندگی مشترک و زوجشون من ولی انگار فراری ام از زندگی با شوهرم این که تعصبیه رو خانوادش و کاها حس میکنم اولویتش رضایت والدینشه شاید بی تاثیر نیوده همش احساس توخالی بودن جایگاهمو دارم تو زندگی شوهرم حس میکنم با یه بادی خراب میشه نمدونم میتونم بفهمونم شوهرم ابراز علاقه داره به سبک خودش البته من خیلی دوست ندارم اهل دود و دختر اینا م نیست کاریه خیلی ما شهر جدای زادگاهمون رندگی میکنیم و من باید بیشتر به خونه م حس وابستگی داشته باشم حس ارامش ولی ندارم اینم بگم دوسال عقد بودم شش ماهه خونه خودمم یه جندباری م با شوهرم دعوای بد کردیم بدترینش روز بعد برام گل خرید با اینکه خرفای بدی بهش زده بودم ولی حس میکنم دوستم نداره شوهرم یا اگه داره خیلی کم منم حس میکنم دیگه نمیخوامش ولی خیلی عجیبه یهو بخوام حداشم یکم راهنماییم میکنین خواهرانه