خیانت اصلا بخشش نداره اصلا
تحت هرشرایطی اصلاح نمیشه باز سمتش میره
خیلی از خانمها بودن هیچ پشتوانه ای نداشتن اما طلاق گرفتن و از صفر صفر شروع کردند حتا بعد یه مدت به خارج از کشورم با بچه هاشون مهاجرت کردند پس این دلیل نمیشه بعد اگر بمونین پیششون به خودتون بی اخترامی کردین ما این جمله رو داریم که میگه در قیامت مادر بچه شیرخوارش را هم تنها می گذارد پس انسان فقط فقط یعنی خودش مگه چند بار میخواین عمر کنین که بهتون بی احترامی بشه و چطوری میخواین با انسانی باشین که براتون ارزش قائل نشده
البته قضاوت نمی کنم شاید شما کم کاری هایی داشته باشین اما هیچ وقت هیچ وقت حتا اگر به همسرتون کمک نکنین راهش باز خیانت نیست … به کل میگم
اینجا دوتا گزینه براتون قرار میدم هرکدوم خودتون صلاح دونستین انتخاب کنین …
1_ اینکه پیش همسرتون بمونین و قبول کنین خیانت رو دیگه بماند که همسرتون اصلاح بشه با نشه الله اعلم و بچه هاتون باهم بزرگ کنین و شاید به آینده ای برسن اما در عوض خود شما چی شاید به سمت افسردگی برین از بس فکر کنین شاید بچه هاتون سرو سامان بگیرن و برن اما سوال مهم اینه آیا خود شما در این سال ها زنده موندید یا زندگی کردین؟
۲_ خودتون برای خودتون تشکیل زندگی مستقل بدین بچه هام بستگی به خودتون داره که چطوری بهشون برسین و خودتون برای خودتون کار پیدا کنین هنر پیدا کنین خونه برای خودتون داشته باشین بچه هاتون بزرگ کنین و بعد آینده خوبی داشته باشین و عزت و احترام تونم کم نمیشه و شاید بعدها روزی ازدواج کنین باز. پیشنهاد میکنم در این زمینه مصاحبه های زیاد از زنانی که خیانت دیدن و بعدا زندگی موفقی داشتند را گوش کنین
یک فاکتوری در نظر بگیرین: کسی که خیانت کرده بچه هاش براش مهم نبودند چون کسی که بچه اش براش مهم باشه خیانت نمی کنه چون خیانت تاوان داره!
هرکدوم از راه هارو انتخاب کردین موفقیت تون ارزومه اما اگر هرکدوم انتخاب کردین دیگه گوش تون از حرف های دیگران ببندین چون هیچ کس هیچ کس هیچ خیلی تاکید میکنم خیلیییییی موفقیت شمارو نمی خواد !
اما قبل انتخاب هردو دلیل ببینین کدوم ترجیح میدین ؟
زنده مانند؟
یا زندگی کردن؟
با عزت و احترام بودن ؟
یا اینکه انسان ساده ای بودن و کسی که از اعتماد سوء استفاده شده؟
خدانگهدار