بریدم از زندگی

بعد از مدت ها رد کردن خواستگار و کلی برو بیای خواستگار دیگه خسته شدم .خواستگارای خیلی خیلی خوبی هم داشتم منتها هر کدوم که خوشم میومد و چند جلسه ادامه میدادم سر یه موضوع اخلاقی بهم میخورد. مثلا یکی مذهبی بود خوشمگ اومد ولی دیگه بددل بود میگفت رو بگیر. یکی خشک بود .یکی سر مهریه و ... آخرسر یکی از آشناها یکی رو معرفی کرد که شرایط کاریش خوبه.ظاهرشم خوشم اومد .تاحدودی هم خیلی کم اصل و نسبشونو میشناختیم. گفتم اوکیه. مادرش گفت پسرم عصبانیه یکم بهتون بگم ولی خب خیلی پسر سالم و خوبیه . خیلی دلسوزه مهربونه  منم قبول کردم گفتم هر کسی یه عیبی داره . در کمال تعجب بقیه با مهریه ۱۴ تا رفتم.گفت عروسیم نمیگیرم میخوام خونه رو بزرگ کنم.گفتم اوکی. دوماهه عقد کردیم ولی همش دعوا .سر کوچکترین چیزی دعوا میکنه داد میزنه .فوش میده.میگه تنها جایی نرو بدون اجازه من و پدرت جایی نرو. پسرخالت چرا اسم کوچیکتو صدا کرد. چرا زن همسایه اومد خونتون نشست . چرا میایی خونمون پا نمیشی کمک کنی .حالا میرم خونشون بااینکه ۴_۵بار بیشتر نرفتم چایی اوردم میوه شستم ظرفارو شستم. دیگه نمیدونم چه توقعی داره میگه همش دروغ میگی . بدبینه کلا بهمه چی . میگم بیا خونمون میگه برادر و پدرت نگهبانن.میگم من نمیتونم بیرونشون کنم ک .خونشونه. زشته بگم کی میایین. میگه تو سردی.اهمیت نمیدی.با ابنکه همیشه من زنگ میزنم من حالشو میپرسم. صبح من پیام میدم. حتی تو خلوتمون من شوخی میکنم و قربون صدقه ش میرم. عقدم موقع جنگ بود نه زیرلفظی دادن نه خرید خاصی کردن فقط لباس خریدن و حلقه و نشون. کلی خواستگار داشتم که ۲_۳سال دنبالم بودن و التماسم کردن ولی یکی رو انتخاب کردم که اصلا محل نمیده. قدرمو نمیدونه . دو ماهه عقد کردم. نمیتونم ب جدایی فکر کنم. به ابرو ریزی . دوست و دشمن . حرفای بقیه . حاضرم بمیرم ولی بهم نگن مطلقه . از زندگی خستم . بیزارم . امروز فهمیدم یکی از همکارام از شوهرش ۸ سال بزرگتره ولی چقدر با عزت و احترام اومدن گرفتنش زبونشم درازه همش. ولی من اینجوری خودمو حیف کردم . سرنوشت مزخرف من . همش به خودکشی فکر میکنم. اینکه بعد خودکشی من خانوادم چی میشن . خودم نابود میشم میرم جهنم تا مادام العمر. کاش سکته کنم ایست قلبی کنم . دعام کنید