ببین یه سری صفات عوض نشدنی هست.مثل همین رفیق بازی افراطی
یا مثلا اعتیاد دیگه چیزی نیست که تو باهاش کنار بیای.قشنگ سبک سنگین کن.عمر آدم با ارزشه و برنمیگرده.نمیگم طلاق بگیرا
میگم اگه خصوصیات بدش خیلی هایلایت شده هست جوونیتو حروم نکن
دقيقا مشكلم همين جاست من هرروز دارم به اين فكر ميكنم كه عمرم داره ميره بهترين روزهاي زندگيم از بين رفت ميترسم بعد پشيمون بشم چرا جدا نشدم زودتر
همش فكرهاي افسرده تو سرم هست نود درصد وقتي پيششم در عذابم واسه همين فقط دوست دارم برم با خانوادم و حداقل چندروز نبينمش
خودش ي تن لش هست كه به زور از جاش بلند ميشه من هميشه كارهاي خونم رو انجام ميدم هزار تا انگ بهم ميزنه
ببین من فقط تجربه شخصیمو میگم.من نه سال از ازدواجم میگذره ماهم دوست بودیم سنتی نبود.کلی تلاش کردم.خون دل خوردم بعضی از مشکلات حل شد ولی من دیگه اون آدم سابق نشدم.نمیتونم دوسش داشته باشم.همش آزار و اذیتاش میاد جلو چشمم.حالا تازه دارم جدی به جدایی فکر میکنم.ولی بازم بزار یکم بگذره.که اگه جدا شدی خودتو سرزنش نکنی که چرا همه تلاشمو نکردم
خيلي سخته هرروز ميگم چرا خواستم ازدواج كنم كاش قدر لحظه هايي كه با خانوادم بودم بيشتر ميدونستم
وقتي ميرم خونمون ي خواب راحت دارم اينجا فكرم ي لحظه ازاد نيست الان انگار نه انگار عيد هست😔😔😔😔😔چيزهاي حياتي زندگيم رو هميشه خانوادم تأمين ميكنند اينقدو نمك نشناس هم هست
از ته دلم ارزو میکنم مشکلت حل شه عزیزم
فكر كنيد من بعد از هشت ماه به نقطه اي رسيدم كه فقط بدي ازش مياد جلو چشمم قيد هيچي از زندگيم نيستم فقط نگران پدر و مادرم هستم كه بخاطر من اواره ي دادگاه ها بشن و با ي ادم عوضي و با ي خانواده ي داغون دربيافتن
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
39 ثانیه پیش
40 ثانیه پیش
40 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز