زمان بچگی و نوجوونی هم ازشون میترسیدم و هم گاهی ازشون بدم میومد، اما اون زمانها جرئت حرف زدن نداشتم که چیزی بگم.
از ۲۶ سالگی به بعد خیلی عصبی و زودجوش شدم و دیگه توی دعواها و بحثها کنترلی رو رفتارم و زبونم ندارم. متاسفانه عصبیانتمم فقط با فحش دادن کم میشه، گاهی جلوی خودمو میگیرم و میرم توی حیاط یا دستشویی چرت میگم ولی گاهی تو روشون فحشهای +۲۰ خیلی بد
امشبم داشتم بشقاب خودم رو میشستم سر اینکه پدر مادرم گفتن فلان چیز رو بدار سمت چپ آبچکان و هی تکرار میکردن عصبی شدم گفتم 💩 نخور فلانی، به اون یکی هم گفتم حمال
حالا عذاب وجدان دارم ولی عمراً معذرت خواهی نمیکنم. به نظرتون برم پیش روانپزشک داروهاشون برای کنترل خشم و آروم شدن جواب میده؟
چون قراره شاغل بشم و خب زود عصبی شدن توی محیط کار خوب نیست چون نمیتوتی درست حرفت رو بزنی (البته من توی محیط بیرون هیچ وقت فحش نمیدم و فقط با خونوادهم اینجورم که دلیلش رفتارهای خودشونه چون ازشون کینه دارم هر چند که دوستشونم دارم)
