مادرم دوست داشت من ورزشکار و نوازنده بشم، ولی خب من ریاضیم خوب بود و مهندس شدم و حالا به انتخاب خودم دارم ورزش میکنم،
دوست داشت مهاجرت کنم، من یه تایمی نمیخواستم ولی الان به تصمیم خودم بدم نمیاد مهاجرت کنم؛
آرزوهای آموختهی اونا نباید باعث عذاب وجدانت بشه، خود مامانمم قبول داره الان که هر کسی راه خودشو داره و نمیشه برای یک شخص دیگری فارغ از نسبت، تکلیف تعیین کرد.
حالا تو مگه چه آرزویی رو برآورده نکردی؟