این افسردگی و حال بد واست میشه یه روتین
پنج سال پیش از دست دادم
افسردگی گرفتم
دیگه اون آدم سابق نیستم
هیچ هدفی ندارم تو زندگیم
شادی و خوشبختی واسم بی معنی شده
توی هر لحظه از زندگیم ب یادشم
مدام بهش فکر میکنم و توی خیالاتم باهاش حرف میزنم
هرشب با گریه میخوابم
گاهی فکر خودکشی میاد سراغم
صرفا زنده م زندگی نمیکنم
من شانزده سال پیش پدرم رو از دست دادن نه اینکه الانم بشیم برا اون اتفاق غصه بخورم ولی برای همیشه منو تبدیل به یه آدم غمگین کرد خیلی رو شخصیتم رو زندگیم رو همه چیم اثر گذاشت
حتی عشقمم میگفت تو چشت یه غمی هست غمگینی میگفت من شادت میکنم ولی اونم خیلی بدتر غمگینم کرد با فوتش
نمیدونم گناهم چیه
نه از بین نمیره مگه اینکه کلا آلزایمر بگیری یا حافظتو از دست بدی
ولی کم کم یاد میگیری چطور با غمش کنار بیای و باهاش زندگی کنی
چیزی که همیشه من تصور میکنم اینه که از کل قلبم جمعش کردم گذاشتمش توی یه صندوقچه روی یه طاقچه تو قلبم
هنوزم هست ولی دیگه پخش و پلا نیست ، گاهی وقتا درش رو باز میکنم و عطرش میپیچه ولی دوباره درش رو میبندم و همه چی برمیگرده به روال سابق و انگار که فقط یه وسیله تزئینیه
پادکست سوگ مجتبی شکوری رو گوش بده
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
57 ثانیه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
