دوستانی که بین 20 تا 25 ازدواج کردید

24سالمه.... عقدم..... اگه با آدم خوبی ازدواج کنی... اونم کمکت میکنه که پیشرفت کتی.. ولی خوب سخته.... دوستم دو تا بچه داره... الان داره درس میخونه.... اونکه میگه خوشحالم چون هدف دارم برای زندگیم.... ولی میگه خیلی سخته با وجود بچه... به نظرم ازدواج کن.. با آدم خوب... تا درست هم تموم نشده بچه دار نشو... اگه برات سخته

عزیزم عذر میخواما من فک میکنم شما دید بسیار بدبینی به روابط خارج از ازدواج داری 

یا ن ج اتون انگار بسیار بالا بوده 

خوب نیس برای همه نسخه یکسان بپیچید، چون ما هم دانشجو بودیم بچه ها بچه بودن و بفکر درس بودن ، انگار شما تو اون سن ،بزرگتر از سنتون بودید 

بی خیال

ما دنبال درس بودیم دانشگاه مطلقا مشکلی با مجرد بودن نداشتیم

اونها فرق دارن

بستگی بخودت داره اما به کار بیشتر از زندگی شخصیت اهمیت بدی ممکنه اذیت شی اره اونا عقد بودن بعضیاشون کلا ازدواج کرده بودن

به نطرم ازدواج اصلا به سن نیست به بلوغ فکریه یکی تو ۱۸ ،۱۹ سالگی بهش میرسه یکی تو ۳۰ سالگی 

من خودم زمان دانشجویی ازدواج کردم بعدش سرکار رفتم و ارشد گرفتم 

ولی اگه ازدواج نمیکردم به نظرم پیشرفتم چند برابر قبل بود 

اگه عقل الانم و داشتم اول درسمو میخوندم و سرکار میرفتم بعد ازدواج میکردم تو سن کم(۲۲) هم بچه نمی آوردم 

طفلک بچم از مادر چیزی نفهمید یه سره درس بخون ازمون بده و ...

نه مجردم درسم داره تموم میشه 

ولی ازدواج مرحله آیی از زندگی هست قرار نیست اتفاق خاصی بیوفته ، به شرط اینکه خانواده ها متعادل باشن و پسره رو بخوای و...

الان ازدواج کم شده ، اگه پسره رو دوست داری از دستش نده 

فرهنگ ایران هم بده ،شاید بعدش دیگ خواستگار شبیه اش نیومد 

بنظرم ادم با شرایط کم کم خودشو همراه میکنه سخت هست ولی عادی میشه و خیلی به رفتار پارتنرت بسنگی  همراه باشه یا مانع مثلا وفتایی که امتحان داشتم با من بیدار میموند

ی جوری بنظرم اومد

نتونستم گارد نگیرم

بله دقیقا ماهم مشکلی نداشتیم

دقیقا بسیار حس منفی

ذهنشون با ما فرق داره 

نه بخاطر ازدواج نبود.. همسرم مشکلی نداشت. تو مسیر کارم یه تصادف کردم دستم شکست بعداز اونم باردار شدم به کل شرایطمو تغییر دادم. و سختی کارمم زیاد بود مربی پیش دبستانی بودم.