خیلی حس بدیه ، الویت اول هیچکس نیستم همه یکیو دارن که قبل من دوستش داشته باشن
چجوری باهاش کنار میاین؟
اگه سالم بودم مهم نبود واسم
قوی باش
وابسته هیچ کس نباش
بزار بقیه محتاجت باشند
سنم کمتر بود اینجور فکر میکردم
بزرگتر شدم فهمیدم مهم نیست اولیت کسی بودن مهم اینه خودت اولویت خودت باشی و برا خودت ارزش قایل باشی اونوقت دیگر برات مهم نخواد بود دیگران اهمیت بدن یا نه
چون اهمیت دادن دیگران اغلب بر اساس منافع خودشونه مثال میزنم برات اگر دوست داشتی
مثلا یه مادربزرگ که همیشه ادعای عشق میکنه بهمون واسه اینه که بری دورو برشو شلوغ کنی از تنهایی درش بیاری
یه دوست ادعای دوستی نیکنه جون میخواد خودشو و تنهایشو باهات پر کنه
یه همکار باهات دوست میشه چون میتونه ازت کار بکشه بعصی جاها از هنر و استعدادت استفاده کنه
بعصی فامیل باهات میگردن چون میخوان خودشونو شلوغ پلوغ و اجتماعی نشون بدن
البته همه اینا چیز بدی نیستن و منفعتش دوطرفه هست .هم برا شما که خلا تنهایتو پر کنی هم اونا به هر دلیلی
ولی این وسط خیلیا ممکنه سود هم ببرن
اگر ادمای خوبی هست اطرافت سعی کن خودت ارتباط بیشتر برقرار کنی و اگر نه فکر نکن جیزیو از دست دادی خودت همیشه خودت رو داری
و هرچه ادم سودمندتری باشی ادما بیشتر میخوان بهت نزدیک بشن
اونوقت برا سود بردن خودشونه
مثلا شوهر من یه شغل معروف داره ت فامیل همه مرتب خودشونو میچسبونن تا بتونن استفاده کنند کارشون که رد شد غیب میشن
منم همینم
عقده ای شدم
من وقتی اولویت اول خانوادمم نیستم
چی بگم؟!
انتظار داری اولویت اول اشخاص غریبه باشم!
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
21 ثانیه پیش
22 ثانیه پیش
22 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
