دوستان. خیلی عذاب وجدان دارم. نمیدونم چرا یه مدته. خبر حاملگی هر کسی و میشنوم. به جای خوشحال شدن. میشینم گریه میکنم. حتی خواهرم. که حامله شد. با اینکه به روشون نمیارم. ولی. تو دلم گریه و خونه
از این رفتار خودم خیلی ناراحتم دوس ندارم برای خوشحال بودن دیگری ناراحتی کنم حسودی کنم .دست خودم نیس چکار کنم بیخیال بشم 😢 احساس میکنم خدا داره تنبیهم میکنه هم منو. هم شوهرمو هر چی از خدا میخوام با عذاب به دست میارم. یعنی اینقد. عذاب میکشم. تا نفس اخر بعد به دست میارم نمیدونم چرا شاید خدا میخاد. قدر داشته هامو بدونم برای همین. سختی میزاره جلو. روم
پنج ساله چم انتظارم خدا بسه دیگه نمیتونم تو چشمای شوهرم نگاه کنم. حسرت و تو چشماش میبینم یه مدته ساکت شده. کلافست. خونمون سوت و کوره. دیگه. حتی کم کم. حرفی هم برای زدن نداریم. میشینیم. عین. مجسمه تلوزیون میبینیم غذا میخوریم انگار. هر دو افسرده شدیم تو رو خدا. برامون دعا کنین خدا بهمون یه بچه بده. 😢😢😢😢
