این بیت:
پیش از طلوع صبح ابد، ای شراب عشق
ما را ز خود ببر، ز جهان بیحساب کن
از نظر معنا بسیار عارفانه و شاعرانه است. در اینجا به توضیح و تفسیر آن میپردازم:
---
🔹 مصرع اول:
پیش از طلوع صبح ابد، ای شراب عشق
"صبح ابد" به معنای "آغاز ابدیت" یا "طلوع جهان دیگر" است؛ کنایه از مرگ یا ورود به جهان باقی.
"شراب عشق" استعارهایست از عشق الهی یا شور و مستی عرفانی.
پس این مصرع میگوید:
ای عشق الهی، پیش از آنکه مرگ فرا رسد و وارد ابدیت شویم، مرا بنوشان، مرا مست کن، یا مرا بربا.
---
🔹 مصرع دوم:
ما را ز خود ببر، ز جهان بیحساب کن
"ما را ز خود ببر" یعنی ما را از نفس و خودبینی و خودخواهی رها کن.
"ز جهان بیحساب کن" یعنی ما را از این دنیای مادی و حساب و کتابهای دنیوی (سود و زیان، مقام و مال...) جدا کن، بیاعتنا به این دنیا کن.
---
✅ مفهوم کلی بیت:
پیش از آنکه مرگ فرارسد، ای عشق الهی، مرا از خودم (نفس ) و از این جهان فانی رها کن و به عالم بیخودی، به ساحت عشق و فنا ببر.
بیتیست در خواست فنا در عشق پیش از مرگ، بهسبک عرفانی مولانا یا حافظ.