تصمیم گرفتم مثبت نگر باشم . . .
نگرانی برای کنکور و نهایی و قبولی و . . دوست دارم رهاشون کنم تا خودشون رقم بخورن ، بهشون فکر نکنم :)
چیزی که سهم منه ، سهم من میشه
چه من درباره اش ساعت ها خودمو زجر بدم از نگرانی
چه بیخیالش باشم و فقط براش تلاشمو بکنم
به نظرم بالاخره اینجاست که باید بسپری دست عدالت
عدالت خدا
خدایی که سر حق نشسته
بهتر از من میدونه و خبر داره
از شبایی که من با چشمای خونی صبحشون کردم 🩷
‹ من بهش ایمان دارم ›
