الان چند ماهه عقدیم
خیلی خیلی نگرانم انقدر که واقعا خواب ارومم ندارم _همش میگم نکنه اشتباه کردم نکنه خوشبخت نشم نکنه اخلاقش بد بشه نکنه چالش هام زیاد باشه
به حدی رسیدم که حتی توی رفتارمم سرد شدم و حتی میلی به ابراز علاقه هم ندارم
می ترسم که صبور نباشم توی زندگیم
اسمم برای وام ازدواج دراومده و من که لحظه شماری می کردم تا نوبتم بشه و خرید جهیزیه رو شروع کنم دعا می کردم دیرتر اسمم در بیاد تا مطمئن بشم و خدا اگه چیزی هست نشونم بده
عادیه این افکار توی این دوره؟
خسته شدم به خدا🥺
دارم داغون میشم
