من خودم از یه خانواده ی متوسط به پایینم ، البته بودم چون این قضیه مربوطه به ۵ سال پیش که پدرم به خاطر خونه و کارگاهش پول اضافه برای خرج عشق و حال نداشت و من تو سن حساس ۱۸ سالگی بودم و گاهی احساس بدبختی میکردم ولی خب همین دوره منو ساخت>>
خودمم بچه و نوه اولم کلا همسنی چیزی دور و برم نداشتم که از کسی تاثیر بپذیرم ، اما از همون پیش دبستانی خیلی بلند پرواز بودم
بگم که پرتوقع بودن با بلند پروازی کلا فرق میکنه ، وقتی بلندپروازی حتی نمیتونی به کمتر از چیزی که تو فکرته فکر کنی چون معیارت یه لول دیگس آرزوهات بزرگن ولی وقتی پرتوقع هستی پز و این چیزا قاطیشه و کائنات اینو نمیپذیرن
اگه از الان خودم بگم ، رشته تحصیلیم دندانپزشکیه ، بیزینسم با رشتم کلا مجزاس و لباس و .. برندی میپوشم و در آینده ی نه چندان دور با یه برند خارجی کار خواهم کرد ، از نظر عاطفی هم اگه بخوام بگم پارتنرم یه جنتلمن پولداره🤌
خواستم بگم بلندپرواز باشید دخترا ، لیاقت خودتونو خیلی بیشتر از این معیار های فعلیتون برای آینده بدونین
