طوریش نیست، خیلی به خودت سخت نگیر عزیزم تو این چیزای کوچیک چون رابطه شبیه یه نهاله که داره رشد میکنه. خود به خود همون شکلی در نمیاد که تو از اپلش میخوای. گاهی شاخه های اصافی در میاد میزی اون شاخه هارو حرص میکنی. تا کم کم میشه اون سکل درختی که دوست داشتی. هیچ کشاورزی با ناراحتی و عصبانیت و ناامیدی درختشو حرص نمیکنه. چون میدونه بالاخره درخته، همون اول اون شکلی میخوایم خود به خود رشد نمیکنه باید شکلش بدیم و به راحتی شکل هم میگیره
نه دست از تلاش برمیداره، نه ناراحت و ناامید میشه
تو هم دقیقا باید همینجوری باشی. اون دوستمون اخر پیامش حرف قشنگی زد، مراقب احساساتت باش. چون احساسات بد ذهنیت بد میسازه و ذهنیت بد رفتار بد رو شکل میده. این رو همه جا ندر نظر داشته باش. مثلا یه جا یه رفتاری ازش میبینی که حس میکنی بهت بی توجهی شده، اما توجه کردنشو و دوست داشتنشو در خیلی موارد دیگه هم دیدی. اینجا باید حواست باشه این حس نیاد سراغت: پس اون منو دوست نداره!
برکه باید درست فکر و احساس کنی، مطابق با واقعیت: اون منو دوست داره اما نمیدونست اینجا چه انتظاری ازش داشتم، اینجا حواسش نبود.
تو مورد اول تو ناراحت میشی قهر میکنی طلبکارش میشی
اما تو مورد دوم با لحن ملایم فقط سعی میکنی بهش انتظاراتت روبگی