من عقیدہ ام اینه تا زیر سی سالگی اصلا نباید وارد رابطه شد
بعد سی سالگی یا سی و پنج سالگی باید ب دنبال شریک زندگیت باشی
آخه یعنی چی بعضیا میگن پارتنرم قد بلندہ(کلی با این موضوع شو اف میکنن)
ولی بیاید منطقی فکر کنیم
قد و این جور چیزا دست خود طرف؟
آیا دستاورد محسوب میشه؟
ایا کسی ک در ب در دنبال پیشرفته ارزش بیشتری دارہ یا تویی ک قد پارتنرت بلندہ؟
آیا پیشرفت مھم تر از رابط و این چیزای سطحی و قرون وسطایی نیست؟
17 سالمه متولد 87 بشدت آدمیم ک دودت دارم تجربیات بقیه رو گوش بدم
لطفا راھنماییم کنید اگه ب سن من برمیگشتین چ میکردید؟