با شوهرم دعوا کردیم خونه پدرمم

آروم آروم درستش کن از چیزای کوچیک شروع کن به خریدن ،این .یا جایی مهمونی رفتین الکی بگو خانوما ازت تعریف میکردن که چه شوهر خوبی داری فلان چیزو برات گرفته .مثلا گفتم

طلاق که به همین اسونیا نیست وچه بسا ازدواج دوم سخت تر

ای بابا

خب شما که میشناسیش نباید بحث رو کش بدی.

نذار دعوا طولانی بشه.

اصلاً بحث نکن. هر چی میگه سکوت کن. بعد زمانی که حالش خوبه و فکر می‌کنی جواب مثبت میده، دوباره خواسته تو مطرح کن.

خدا لعنت کنه این مردا رو چشونه دختر ۱۷ سال واسه مرد ۲۹ ساله معلومه که باید همش مثل خروس جنگی باهم دعوا کنین تو چرا خریت کردی شوهر کردی با کسی که مال یه دهه دیگه س و اینقدر ازت بزرگتره 

نه اصلا هیچ هیچ 

عزیزم تو هنوز به سن قانونی هم نرسیدی هنوز نوجوانی یه نوجوان درهر صورت کله شقی هایه خودش رو داره من خودم به شخصه ازدواج زیره ۲۲ سال رو واسه خانوما قبول ندارم تو داخل این سن دنبال یه زندگی رویایی و عاشقانه هستی و همش انتظار داری زندگیت خیلی رمانتیک باشه شوهرتم دیگه ۳۰ سالشه و خیلی پخته س حوصله کل کل کردن با یه دختر نوجون رو نداره اگر میخوای زندگیت دوام داشته باشه نباید باهاش کل کل کنی اکثر مردا همینن چون ادعاشون زیاده دوست ندارن خانوما واسشون خط و نشون بکشه یا رئیسی بازی دربیاره من خودم موقعی که ازدواج کردم ۳۰ سالم بود شوهرمم هم سن خودمه من چون تک دختر بودم و شاغلم بودم خانواده م خیلی بهم پر و بال داده بودن و نازم رو میکشیدن ازدواج که کردم من خودم ادعا رئیس بودنم میشد یهو با کسی مواجه شدم که میخواست به من ثابت کنه نه من رئیسم تو باید به حرفایه من گوش بدی منم به جرات میتونم بگم یکسال اولم زندگیم همش با دعوا و بحث و قهر بود فکر کن تا یه چیزی به اون میگفتم اون قهر میکرد اون تا چیزی به من میگفت من قهر میکردم همش به خانواده م میگفتم میخوام طلاق بگیرم نمیتونم تحملش کنم بعد من تصمیم گرفتم دیگه وقتی داره بحثمون بالا میگیره من کوتاه بیام یا اگر عصبانی بود به پر و پاش نپیچم هر حرفی رو جلوش نزنم دیدم رو چه چیزایی حساسیت نشون میده دیگه اونا رو تکرار نکردم اینقدر من داخل این زندگی کوتاه اومدم که شوهرمم از من یادت گرفته باورت نمیشه الان خیلی وقتا اون داخل بحثامون کوتاه میاد و نمیذاره کارمون به قهر بکشه و اینو هم خواهرانه بهت میگم به هیچ وجه قهر نکن مگرنه بحثتون شده خودت رو ناراحت بگیر و اینجور نباش که قهر کنی و باهاش حرف نزنی چون اون از خداش میشه و میشه واسش عادتی و قهرا رو کش میده و اینجوری بیشتر از هم دور میشین

چند سالته؟

دوتا راه داری یا بمونی بیاد ببرت که ممکنه چندروز تا چندماهم طول بکشه یا خودت بری و هیچ وقت دیگه هم تحت هیچ شرایطی قهر نکنی بری بمونی خونه بابات چون اون یاد میگیره قهر کردی دنبالت نیاد و بذاره خودت برگردی وقتی از دستش عصبانی میشه اگر خواستی از خونه بری بیرون یکی دوساعت برو خونه بابایی دوستی چیزی یکم بمون حالت بهتر که شد برگرد نمیخواد به کسی هم بگی دعوام شده واسه همین اومدم بیرون چون فقط از خودت و شوهرت نقطه ضعف میدی به بقیه