مخصوصا مامانم،با یکی حرف میزنم یا بحثم میشه میگه اینو ولش کن حوصله داری با این روانی بحث میکنی!!!
حالا بیاین مکالمه امشبمونو که بخاطرش بهم اینو گفتو سبدون یه واو کمتر و بیشتر بگم😐تا بگین مشکل از منه واقعا؟
داداشم اومد گفت برای شام چی بگیرم،یه چیز خوشمزه بگین
سیب زمینی خوبه؟مامانم گفت اره
بعد گفت پس سیب زمینی درست کن
بعد چندثانیه گفت یه تن ماهیم میگیرم بریز توش(ما پنج نفریم)
بعد گفتم خب یه تن ماهی به ظرف کدوممون میرسه؟همونو نخری بهتره
میگه پس تو نخور😕مامانم از اونور میگه پس من برای این سیب زمینی جدا درست میکنم
گفتم من نگفتم نمیخورم،میگم کمه نخریم بهتره چکاریه؟بجاش یه ایده دیگه بدین،مرغ بخرین میشه نیم کیلو،سیب زمینیم کنارش باشه
بعد داداشم میگه نه اقا ما میخریم تو نخور اصن😐
من اینجا بغضم گرفت گفتم باشه من نمیخورم اصلا برین خودتون سیب زمینی با طعم تن بخورین به من چه(اخه واقعا من ترجیح میدم یه چیزیو نخورم تا اینکه کم بخورم ازش چکاریه،بعدم مگه چی گفتم؟یه کلام گفتم اینطوری کمه یه ایده بهتر بدین،هی خب تو نخور برای تو جدا میپزیم یعنی چی)
بعد باز داداشم گفت چرا اینجوری میکنی؟تو میگی کمه نخرین ماهم گفتیم باشه پس تو نخور خودمون همینو درست میکنیم میخوریم توهم چون کمه نخور😐مامانم باز از اونور میگه اینو ولش کن عقل نداره بدبخت
واقعا یه جاهایی من چیز خاصی نمیگم بعد اینطوری میپرن به ادم بعد میبینم اینا دونفرن پس حتما مشکل از منه که اینا اینطوری میکنن،ولی هرچقد به حرفام فکر میکنم میبینم اصلا دلیلی نداشت اینطوری بهش واکنش نشون داده بشه
مشکل از منه؟
