قیافه گرفتن

به شخصیت خودتونم بستگی داره. دلیلی نداره همه آروم و عشوه گر باشن. می تونی زن قدرتمند و جذابی باشی. ببینید شخصیتتون چه جوریه. تو همون زمینه قویش کنید.  

من سعی میکنم از این به بعد کمتر صمیمی بشم .چند ثانیه قبل از حرف زدن فکر کن ببین گفتنش چه ارزشی داره ؟

البته رفتار خانمانه رو با تمرین می تونید جزو عاداتتون بکنید. اولش مصنوعیه ولی بعدش جزو رفتارتون میشه و رو روال می افته

خوب اگر نظر میخان اشکالی نداره نظر بدی ولی اصرار نه

شايد از اول نظر دادي هميشه انتظار دارن ازت

اگه از اول رسمي ميشدي خيلي خجالت ميكشيدن

مثلا تو جمعشون ميشينم انقد ب رفتار و نشستنم اهميت ميدم مثلا مهمترينش قوز نكنم يا چارچنگولي نشينم،آروم و شمرده حرف بزنم،اينا باعث ميشه وقتي ميشينن كنارم،خودشونو جمع كنن و سعي كنن مثلا اونا هم اونجوري شن

مثلا يبار رفته بوديم مراسم طايفه شوهر،همه عروسا يهو يجا جمع شدن غيبت از مادرشوهرو...هرهر و كركر

حالا مادرشوهراشونم ميشنيدن!!!خواهرشوهرمم پيششون بود

خواهرشوهرم هي منو صدا كرد بياااا توام

خودمو زدم ب نشنيدن،بعدا ي لبخند مليح و تمام...😂

کم کم تو خونه تمرین کن اروم اروم صحبت کن بعد عادت میشه ادمایی اروم حرف میزنن کم حرف هم هستن معمولا

عزیزم لطف داری شما ، خب من خیلی به این موضوعی که تاپیک شما هست حساسم و برام پیش اومده برای همین توضیحاتم برات جالب بود ، مثلا اینکه میگم بیشتر شنونده باشی به خاطر اینه که ناخواسته کمتر غیبت میکنی کمتر دل میشکنی کمتر مجبور میشی دروغ بگی برای همینم مورد احترام قرار میگیری اگه پیش مادرشوهرت حرف جاریت بشه بشینی ور دلش ساعتها بدگویی کنی و دل به حرفاش بدی قطعا همون مادرشوهرت هم برات احترام خاصی قائل نمیشه شاید در ظاهر باهات بگه بخنده حتی صمیمی تر هم بشه اما پیش بچه هاش یا دیگران میشینه پشت سرت حرف میزنه و نظر همه نسبت بهت تغییر میکنه و دیگه احترام نمیذارن بقیه ی اطرافیان هم همینن یکی از نشونه های باشخصیت رفتار کردن اینه که به هیچ عنوان حرف کسی رو پیش دیگران نزنی البته من مادرشوهرو مثال زدم  عزیزم فقط بدون کم حرفی ضرر نداره هیچ خیلی هم خوبه

منم این مشکلو دارم. شاید یه خرده سرسنگینتر بودن بهتر باشه. منم خیلی مودبانه و با لبخند باهاشون برخورد می کنم. اینجور وقتا نظر میدن و تیکه بارونم می کنم. اما وقتی یه خرده عادیم و سردتر رفتار می کنم، اونام خودشونو جمع می کنن

منم هم همکارام  هم دوستام   هم حتی  نامزدم میگن  ی حریمی  داری  که در اوج مهربونی  و صمیمیت  اجازه نمیدی  بیشتر  از ی حدی  بهت نزدیک شد... انگار  که  ارزش های  فکری ات تو رفتارت هم ملموس و حس کردنیه..

خوب باید بگم  من تمام سعی امو کردم دایم  خودمو  نقد  کنم بارها شده  فکر کردم  فلان  جا جمله  اضافی به کار بردی...یا فلان جا نباید  این و میگفتی  و باید سکوت میکردی...کلا  پیشنهاد  من اینه هر شب ده دقیقه  عملکرد  خودتونو  چه از نظر  ظاهری  چه از نظر رفتاری  در روز  آنالیز کن و نقاط  قوت  و ضعف  ات  و پیدا کن...مثلا من متوجه  شدم فن بیان خوبی دارم  اما  باید تن صدامو کنترل کنم...

موفق باشی دوست عزیز

کاملا موافقم با شما در اصل میشه گفت کم حرفی ناشی از نادانی نباشه قطعا به شخصیت آدما بستگی داره 

ممنون عزیزم خوشحال میشم تجربیاتم به دردت بخوره گلم