واقعا درکشون نمیکنم چطور میتونن اینجوری بهام رفتار کنن انگار من بهشون نیستم
۱۵ سالمه شنبه دیروز هم تولدم بود یه تبریک ساده گفتن بدون کادو و کیکی چیزی واقعا ناراحت شدم
خواهرم ۱۸ سالشه بهترین گوشی رو براش گرفتن باشگاه کلاس زبان کلاس های درسی اما برای من هیچی ۵ سال هرسال به من میگفتن سال دیگه میذاریم کلاس زبان آخر گفتن به درد نمیخوره گرونه و فلان اصلا به خورد و خوراکم اهمیت نمیدن الان پریودم از سه شنبه یه کی ازم نپرسیده حالت چطوره وقتی به مامانم میگم حالم خوب نیست میگه به ما چه الکی اینجوری رفتار نکن دلشون نمیاد نوار بگیرن باید بشینم چقدر کریه کنم که لازم دارم با هزار و یک منت یه بسته ارزون میخرن میارن حداقل بابام بیشتر توانم داره مامانم که هیچ من کلا روزهای تعطیل تا دو سه ظهر میخوابم امروز که بیدار شدم برام دوتا دونه ناگت نهار گذاشته بودن خودشون هم بیرون هیچوقت غذای درست حسابی درست نمیکنن برای من کلا عادت دارم ظهرها اصلن اشتباها ندارم و نهارم رو میذارم عصر یا شب میخورم که وقتی میخوام بخورم میبینم یا خودشون خوردن یا ته مونده اوناعه
ادامش تایپ کردم امادست بودید بذارم
