داشتم به صحبت های خانمی فکر میکردم
می گفتن : اگه همسرم چیز گرون قیمتی برای خوشحالی خودش بخواد
و زندگیمون جوریه که میدونم الان شرایطش نیست
بهش چیزی نمیگم حتی خودم بیشتر کار میکنم تا بتونه مثلا ماشین گرون قیمتش رو برای خودش بخره.
این سیاست زنانه هست یا بردگی؟
نتونی حرف منطقی که " الان به فلان چیز نیاز نداریم . هزینه های مهمتر داریم" رو بگی
پس فرق همسر و خدمتکار تو خونه چیه؟