شوهرم برا مادرش بهم بی احترامی کرد جلو مادرش

عزیزم ما قصد دخالت یا از بین بردن زندگیت نداریم اما بازم میگم یه فکر اساسی کن قرار نیست تهش طلاق باشه اما جنگ اول بهتر از صلح آخر الان جلوشون وایستی بهتر حتی ممکن ادب بشن ولی فردا روزی بچه آوردی مطمعنا خیلی شرایطت سخت میشه

عزیزم خیلی سنت کمه هنوز فرصت هست بیشتر روش فکر کن 

اگه دست بزن داره جدا شو 

عزیزم من خواهرانه بهت میگم شما خودت احترام خودت رو حفظ نمیکنی

ایراد اول  دوم از خودت هست

سوم از شوهرت.

ببین خواهر قشنگم اول زندگی خیلی خیلی بحث های کوچیک بوجود میاد شما باید صبورانه این مراحل رو بنفع خودت جلو ببری

شما خیلی عاقلانه رفتار کنید

همسر شما توی مرحله سختی هست جدایی از مادر.

الان ترس داره ک شما میخواید مادرش رو جلو چشماش سیاه کنید

خواهرم اونم مادرشوهرت هست غریبه نیست 

باهاش فوق العاده محترمانه برخورد کن.

ی روزی مادرشوهر من توی جمع ب من گفت انگار میخوای بزنم توی گوشت 

منم صورتم رو بردم جلو گفتم شما بزرگترید حتما صلاح منو میخوای

بزنید

همون لحظه خواهرشوهرهام پریدن ب مادرش ک این چ رفتاری هس با عروس داری 

از همون شب مادرشوهرم رفتارش باهام تغییر داد

از حالت تهاجمی بیرون آمد.

پس یادت نره شما یکساله آمدید ب این جمع و قرار نیست همه گنگ و لال باشن و هیچی نگن

اگر شما با بچه بازی بخواید جلو برید هر روز دعوا و گریه داری

پس کاری نکن ک کوچیک و خارت کنن

حتی اگر ناراحت هم شدی نزار کسی متوجه بشه مخصوصا توی جمع

نگو از مادرشوهرم متنفرم

نگو

اونم مادر هست و خیر و صلاح بچه اش میخواد

جلو شوهرت احترام ب مادرش بزار.هیچ وقت از کلمات منفی استفاده نکن.

سکوت یه وقتایی در شرایطی لازم اماهمیشه جواب نیست معمولا اینی که گفتی برا متلک بی احترامی جواب ندی میگن طرف ...هست وهیچی براش ننیست

با اینکه من دل خوشی از خانواده همسرم ندارم و از مادرشوهرم متنفرم به خاطر رفتارهای بدی که باهام داشته

ولی تو هیچ یک از این مسائل دخالت نکرده

حتی بابت جهیزیه ازمون تشکر کرده

و هیچ نظری نداده

حتی همسرم...

جهیزیه که از سمت خانواده دختر گرفته میشه لطف هست وگرنه تامین اولیه زندگی بر عهده مرد خانواده است

خانواده همسر بیان تو این مورد هم نظر بدن دیگه غلط اضافی هست...

من و شوهرم دوران عقد هزاران مشکل داشتیم.

هنوز که هنوزه بعد از ۱۰ سال مشکلات مون حل نشده.

این زندگی تا ابد همین نکبت میمونه برات.

دیگه خود دانی

اگه میتونید از حق خودتون دفاع کنید عالیه 

اما اگه آدم ساکت و آرومی هستید گریه نکنید و محکم باشید 

ببین گلم من نمیگم طلاق بکیر نه ولی بهتر با خانوادت ناراحتی تو نشون بدی وبا همسرت صحبت جدی کنی 

میگی کتکم زده اونم تو عقد خوب این کار سخت میکنه .

گاهی اعتراض طرف درست میکنه خوب ‌همیشه هم گذشت وسکوت با عث خوشبختی نمیشه

بله اینو موافقم .متاسفانه من خودم سال اول زندکی اشتباه اسی کردم حتی لباس عیدمم مادر شوهر وخواهر شوهر برام انتخاب میکردن اما از یه جایی به بعد اعتراض کردم دعوا شد اما راحت شدم این رفتار بد ترک کردن الان من برا اونا لباس انتخاب می‌کنم 

منم همین رفتار رو با خانواده همسرم داشتم

1.5 سال هر بی  احترامی کردن سکوت کردم

گفتم اول زندگیه

من و همسرم مشکلی نداریم

ادم میشن

درست میشن

متوجه رفتارشون می شن

ولی هر چی من کوتاه اومدم اونا بیشتر کردن رفتارهای زشتشون رو

طوری شد که زنگ به مادرم زده بود به دخترت بسپر تو مهمونیا کنار پسرم نشسنه

پسر من باید کنار دامادم باشه....

در این حد وقیح شده بود

اولین باری که به خاطر بی احترامی اعتراض کردم

طلبکار شده بودن

انتظار داشتن همیشه عمر سکوت کنم...

بعضیا شعور اینو ندارن بفهمن احترام احترام میاره

با بعضیا باید مث خودشون رفتار کرد تا حساب کار دستشون بیاد...

هرچند من بلد نیستم مث خودشون باشم تنها کاری که ازم برمیومد این بود که دیگه هر روز هر روز پانشم باهاشون معاشرت داشته باشم

قطع رابطه کردم فقط تو مناسبت ها  می بینمشون....

خوب پس اگه اینجوریه بمون

والا منم حتی شده بعد چندسال زندگی یه چیزی از کابینت درمیارم استفاده میکنم همسرم فکر میکنه تازه خریدم یا مادرشوهرم میگن ٳ ازکجا خریدی مبارکه میگم مادرجان مال جهازمه

من فقط ی چیز بهت میگم بر حسب تجربه

مشکلات دوران عقد رو جدی بگیر، این مشکلات زمان عقد مشکلاتی هستن که بعدا بزرگتر و بیشتر میشن