خب ببین ! هر کدوم از ما ممکنه وقتی عصبانی هستیم لج کنیم و بگیم جمع دو و سه میشه چهار !!! این تا اینجا قابل قبوله! بعد که میریم تو خلوت خودمون و فکر میکنیم ، از اینجا به بعد آدما دو دسته میشن !
دسته اول (که متاسفانه تعدادشون درصد زیادی رو شامل میشه) حتی تو خلوت خودشونم منصف نیستن و میگن :
معلومه که دو و سه با هم چهار تا میشه! و فلانی غلط کرده!!! حق با منه و من درست گفتم !
اما دسته دوم (که تعدادشون کمه ) وقتی آروم شدن دیگه خودشونو گول نمیزنن ، به خودشون میگن : خدایی دو و سه پنج تا میشه نه چهارتا ! حق با اون بود و من فقط عصبانی بودم !
دسته اول تا قیام قیامت قبول نمیکنن اشتباه کردن! یعنی حتی اگه عذرخواهی کنن بخاطر چیزای دیگهس ، چون معتقدن حرفشون درست بوده!☺️
دسته دوم وقتی آروم شدن با شجاعت و مث یه ادم منطقی میرن میگن : ببین فلانی! الان که آروم شدیم بیا مث دوتا انسان عاقل و فهمیده با هم حرف بزنیم ، اول من اینو بگم که حق با توعه و منم میدونستم حرفم اشتباهه اما چون عصبانی بودم لج کردم .
بعدم میشینن و دوستانه مشکل رو حل میکنن!☺️
البته دقت کنید که من اولش گفتم منظورم فقط کساییه که بخاطر عصبانیت لج بازی میکنن و حاضر نیستین از حرف اشتباهشون عقبنشینی کنن!
وگرنه اون دسته از افرادی که حرفشون درسته که باید در واقع طرف مقابل بیاد . اما چه خوبه همین افرادم بزرگوارانه جلو برن و مشکل رو حل کنن. ☺️