ببین اگر سن روحیت کمتر از جسمیته و میتونی تو ۵۰ یا ۶۰ سالگی هم، خوش صحبت و باحوصله و بروز و بادرک باشی، بیار عیب نداره
ولی اگر میخوای پیر و بداخلاق و افتاده بشی نه نیاری بهتره چون اون بچه اسیب میبینه
باید روحیه ات جوون باشه
من خودم با مادرم اختلاف سنی بالای ۳۰ سال دارم، اما مادرم خیلی زود پیرشد، به خودش نمیرسید ،دائم نصیحت میکرد و اصلا به نیازهای مادی من توجه نمیکرد، و همیشه از من توقع یک بچه بشدت منطقی و منظبت و آروم داشت... خیلی اذیت شدم خیییلی زیاد، یادمه هیچ حرفی نداشتم باهاش بزنم، کلا در طول روز شاید چهار پنج جمله حرف میزدیم اونموقعا
همه چیز بستگی به خودت داره
و شرایط مالی همسرت، اینکه بتونید در آینده ساپورتش کنید چون بالاخره سن که میره بالا، مرد بازنشسته میشه و نمیتونه مثل قدیم درآمد داشته باشه