توی محل کارم امروز
با یه سیس مغرور بودن از اون ور خیابون اومدم از پیش کراشم رد شم اونم متضاد من اومد رد شه
ازش که گذشتم بعد یه قدم پاک پیچید خوردم تو شیشه
آرنج و زانوم درلومده الان. برگشت بلافاصله گفت واااای چیشد انقد صدای افتادنم بد بود همه داشتن از خیابون نگاه میکردن چقد من بدشانسم خدایا چیکار کنم ابروم رفت
استعلاجی دادن اومدم خونه
خدایا لعنت به من و این شانسم
میگن هر اتفاقی به نفع ماست اخه این چه نفعی
اون حتی حال منو نپرسید و مطمعنا بهم فکر هم نمیکنه
میخندممم🤣🤣
من معمولا خودم اون ادمی ام که جلوی بقیه میخورم زمین 😭🤣
من برعکس اکثریت تو این مواقع خندم نمیگیره
من کسی بخوره زمین کمکش میکنم بلند بشه
هر وقت تریپ غرور آدم میگیره و با تفاخر و گردنب افراشته راه میره
اکثر مواقع این حباب بزرگی سریع با یه ضعف انسانی میترکه
من هیچ وقت به افتادن بقیه نخندیدم و در کل خنده دار نیست
منم همین واکنشی رو نشون میدادم که ایشون نشون داد
بیشتر نگران طرف مقابل میشم تا چیز دیگه
بمیرم حتما خیلی اذیت شدی. درک می کنم تجربه جالبی نیست
ولی صادقانه بخوام جوال سوالتو بدم: اگه یکی به قول خودت با سیس مغرور بودن رد بشه بره بخوره تو شیشه من خیلی خندم می گیره
می رم یه گوشه که کسی منو نبینه می خندم بی صدا😅
کمکش میکنم بلند شه ودلداریش میدم
چون پیش اومده برام
بد نوشتم خودم نخوردم زمین
متاسفانه من تو همچین موقع هایی خندم میگیره عجیب
و همینجور توی دعوا و ناراحتی و مراسم ختم
*اصلا آدم شاد و خوش خنده ای نیستم توی حالت معمولی
من چه خودم بخورم زمین چه کسی دیگه خندم میگیره مخصوصا اگر خودم بیفتم ولی اگر بچه باشه به شدت ناراحت میشم
اگه خانم یابچه باشه حتما بلندش میکنم
