من الان حدودیک ماهی هست که با آقایی اشنا شدم و قصد ازدواج داریم
هردو ۲۱ سالمون هست و ایشون سرباز و من دانشجو ام...
حدود ۷ الی ۸ ساعت هم فاصله داریم باهم
توی این مدت هیچ اخلاق بدی ازش ندیدم فقط وقتایی که عصبی بشه هیچ جوره کوتاه نمیاد و بعد از مدتی خودش میاد معذرت خواهی میکنه
و خودش پیشنهاد داد که با خانواده ها درمیون بزاریم برای اشنایی بیشتر
داشت راجب انتظاراتش میگفت
این پیام های کپی شده اش
میدونم انتظار زیادیه
من یکی رو میخام که مثل مامانم باشه واسم
مامانم از من ناراحت میشد اما میبخشید منو
زیادی کصشعر میگفتم جلوش
داد میزدم
اما منو میبخشید
تو هر شرایطی دوسم داشت
حتی بیشتر از بابام
گریم گرفت
مادرش فوت شده
بنظرتون جوابی که من دادم خوب بوده؟
