خب هرکس درمورد این رابطه تجربه خودشو یا دوستاشو میگه. که بنظرم این کاملا غلطه.
اگر دو نفر واقعا عاشق هم باشن.. خب چه مجازی چه واقعی.. میتونه نتیجه خوبی بده. درضمن انجیل میگه که:عشقی شکست نمیخوره اگر شکست خورد عشقی در کار نبوده"
خب این در مورد رابطه لانگ دیستنس هم صدق میکنه.
بیشتر روابط لانگ دیستنس به جایی نرسیدن چون اونا خودشون به این رابطه اعتقاد نداشتن. رفیق منم تو این رابطه بود به دو هفته نکشیده کات کرد
عاشقش هم نبود خودشم گفت برای سرگرمی بوده. ولی من خودم تو همچین رابطه ایم و هنوز باهمیم قصدمون ازدواجه ازشم مطمئنم.
حداقل این رابطه برای نوجوونایی که والدین سختگیر دارن خوبه چون لازم نیست برای بیرون رفتن اذیت شن. توی یکی از کتابا راجبش خوندم نوشته بود اون دور ترین نزدیک توعه. کسایی که تو این رابطن اسکل نیستن اونا فقط زیادی عشق ورزیدن رو بلدن که تونستن ی همچین رابطه ای رو نگه دارن. خیلی ها هم هستن از طریق مجازی آشنا شدن و ازدواج کردن. ی جاهایی دلت بغلشو میخواد ولی نیست.. خب بجاش بالشتت رو بغل کن.. ی جاهایی هم تو تخیلاتت باهاش توی تک تک خیابونای شهر قدم میزنی.. بنظرم ی همچین رابطه ای خیلی قشنگه و رویاییه.. ولی جدی بعضی ها هم نیمه گمشدشون ازشون خیلی دوره و تو مجازی آشنا میشن و این چیز خیلی عادیه. بعضیارو درک نمیکنم که میگن چرته و به جایی نمیرسه. اونا از تجربه خودشون یا بقیه کسایی که دیدن میگن. بنظرم برای بچه های 14 و 15 ساله هم خوبه چون هنوز بچن و شرایط رفتن بیرون با هم رو ندارن و از اون سن عاشق شدن میتونه نتیجه خوبی بده. بنظرم همه کسایی که تو این رابطن رو با هم یکی نکنید تجربه هرکس متفاوته :)
