کاشکی یکم موفق بودم
صبح تا شب مثل یک خرس رو تخت افتادم گوشی نگاه میکنم گوشیم رو کنار میذارم میگیرم میخوابم تنها کارم شده خوردن خوابیدن گوشی بازی
۱۶ سالمه دهم انسانی ام
۵۴ دفعه از تابستون تا حالا برنامه ریزی کردم واسه اینکه خودم رو لاغر کنم به موهام برسم به پوستم برسم زبان بخونم ورزش کنم رژیم بگیرم رسما خاک هفت عالم تو سر احمق من کاشکی بمیرم راحت شم از این وضعیت لعنتی
همسنام رو میبینم هرکدوم حداقل یک جنبه مثبت دارن من هیچی ندارم تازه قیافمم زشته
خواهشا بهم نگید به خاطر بلوغ همچین حسی داری خودم که کور نیستم اوضاعم رو میبینم چیکار کنم دارم روانی میشم تو این زندگی صد بار تا حالا واسه درسام برنانه ریختم ولی دریغ از ذره ای عمل خاک هفتاد عالم تو سر احمقم