بچه ها، من به دلایلی امسال مجبور شدم ک مدرسه ای برم ک اونجا چادر سر کردن اجباره، از الانم کسایی ک با سنم مشکل دارن میتونن برن چون جوابشونو نمیدم برامم مهم نیست. مدیرمون ب شدت وحشی هست آدمو میکشه. امروز با یکی از معلمای خیییلی مهربونمون ک مداح هم هستش تو نمازخونه بودیم برامون میخوند بعد پیرِ خرفت یهو اومد نشست گفت خانوم پاشو برو ما با بچ ها تنها باشیم بعد پشت میکروفون جییییییغ میزد چجور... یکی از بچ ها چادر نپوشیده بود رو موتور باباش، وسط روضه اومده جلو همه سرِ یه نفر جیییییغ میزنه، کلا وحشیه، منم اومدم خونه فقط گریه کردم، مدرسه رو هم نمیتونم عوض کنم ب معلمام به شدت وابستگی دارم. شنبه هم اردو دادیم ولی من از خودم متنفرم نمیخوام کنار بچ ها بشینم از خودم متنفرم..... نمیتونم از چندتا از معلمام جدا بشم ب حدی وابسته ام ک یکی دوبار پیش اومد دلم تنگ شد بغض کردم.. من این پیرِ خرفت دوزاری رو چجور تحمل کنم یه چیز میگم یه چیز میشنوید به شدت وحشی و مریضه
بهش فکر نککن با همه اینجوریه دیگه
اوخیییی
شاهد درست میخونی؟
به نظرم مدیرو از گوشه ی ذهنت پاک کن وقتایی هم که جیغ میزنه اهمیت نده
من چادریم و چادر هم دوست دارم البته بگما زمان نوجوانی به اجبار پدرم میپوشیدم چقدم سخت گرفتم این موضوعو الان پشیمونم
اما شما اگه دوست نداری تو مسیر رفت و امد مدرسه تحمل کن که صدای مدیر در نیاد روزهای نوجوانی دیگه تکرار نمیشه فقط خوبیا رو ببین به بدیا اهمیت نده و لذت ببر
خودتو اذیت نکن روانت مهم تر از دوستاته
حتما مدرسه رو عوض کن اونجام دوست معلم خوب پیدا میکنی
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
-15 ثانیه پیش
5 ثانیه پیش
22 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز