من اینو مینویسم بدون هیچ جهت گیری
من یا تو کدوم یکی از زندگی فرد مقابلمون خبر داریم؟ چه میدونم چی تو زندگیش گذشته یا نه؟ چه میدونیم چه سختی هایی رو تحمل کرده تا تا اینجا زنده بمونه؟ کی میدونه چن بار از ته دلش خدا رو صدا زده و هوس مرگ کرده هوس راحت شدن؟
چرا ما همه فکر میکنیم خودمون فرشته ایم بقیه بدن...
راستش ما آدما همه شبیه همیم منتها با سرنوشت های متفاوت
درسته گاهی اوقات بعضی بدیا رو بعضی حرف ها رو میشه نزد ولی هیچ نمیتونی کسی رو قضاوت کنی
آره شاید من باید بیشتر بدم بیاد از خونوادم از زندگیم ولی بدم نمیاد از همشون خوشم میاد چون گذشتشون رو میدونم میدونم چ چیزایی رو پشت سرگذاشتن و ازشون توقعی هم ندارم بزرگترین اشتباه ما توقعه و انتظار از همه چیز وهمع کس
امیدوارم پی ببری ب اینکه با بدت اومدن زندگیت رو نباود میکنی