مادرشوهر

فکرشو کنین خواستگاری تا عقد من تقریبا۱۰روز طول کشید تو این مدت زنیکه ی سره خونمون بود ب خدا۸صبح ی بار نیومد..ظهر نیومد عصر نیومد.منم اصلا بند ازدواج نبودم اولویتم باشگاهم بود(مربی ورزشیم)بعدشم درس.

خلاصه مامانم گفت دیگه رومون نمیشه نه بگیم.پسره م ک خوبه و اینا قبول کن.خلاصه عقد کردیم.ماه بعدش خبر رسید ک هرجا نشسته گفته بود من ک این دختره رو نمیخایم پسرم گیر داد ک همینو بگیرین اونا هم دیدن ما پولداریم.گفتن دخترمونو بدیم شاید ی خونه ای چیزی ب نامش بزنن....حالا منم شوهرمو فقط روز خواستگاری دیدم.

.

.

آخه ی زن چ قد می‌تونه پست بشه.چ قد می‌تونه زبون تلخ داشته باشه

ب خدا ک اینا نمی‌میرند.تا نکشن.

همشون همینجورین دلم میخواد هرچی مادر شوهره بده با دستام خفشون کنم  

مادر شوهر من که تازه اول چلچلیشه تازه ۴۵ سالشه میگه تا نتیجه هامو نبینم نمیمیرم از خدا عمر با عزت خواستم بهم داده حالا یه فرصت میخوام نتیجه هامو ببینم

کلا حسودن میبینن که پسرشون به یکی دیگه توجه میکنه جونشون در میاد

اینو بگم.وقتی بچه م دنیا اومد...یکی گفت ک چ قد بچه شبیه مامانشه..ببینی این چیکااار کرد...ی سره می‌گفت.بچه زشته...سرش کجه..چونه ش بزرگه.اینطوره اونطور..

انقد عیب و ایراد گذاشت رو بچم

دیوثا.هر‌چ‌قدم بدی میکنن پیش بقیه عزیزترن

خوش به حال خودم مادر شوهر وپدر شوهر ندارم

ی بار من شوهرمو دعوت کردم ی مسافرت.یعنی هزینه هاشو من بدم....بعد رفتیم مشهد.عرفان هرچی ب مامانش گفت توام بیا.این خانوم نیومد...بعد ما رفتیم از مامانم خدافظی کنیم...مامانم وقت دکتر داشت گفتیم بیا با ما بریم...خودمونیم دکتر ببریمت...آقا ما رفتیم این زنگ زده بود ب مامانم ک بگه اینا میرم مسافرت پس انداز نمیکنن و حرف مفت زدن...ک مامانم گوشیشو جا گذاشته بود خواهرم گفته بود ک مامانم باهاشون رفته.زنگ زد ب عرفان.عرفانم گفت مامان هانیه م با ماست..

این قطع کرد و ی هفته ای ک مشهد بودیم زنگ نزد..خدا شاهده مامانمو فقط ی روز عصر بردیم دکتر.بقیه ش خونه خالم بود ما جای دیگه.

اومدیم از مشهد ک خواهر شوهرم گفت ها از روزی ک شما رفتین مامان قلبش گرفته بیمارستان بستری بوده.فکرشو کن از حسودی سکته کرده بود

 نه دیگه مادر شوهر من اوضاعش آنقدر خراب نیست....یکم حالا افسردگی داره..و توقع ش هم تقریبا زیاده ...من حامله بودم آخراش بود اومده بود تلپ شده بود خونه ما...ما هم گلایه خونه کتونی کرده بودیم...منم به این بهونه که خونه کثیف میشه به شوهرم گفتم برسم خونه پدرت..که بزرگترین اشتباه بود...ما رفتیم...حدود دو هفته..شبی که قرار  بود فرداش برم بیمارستان بخاطر اینکه هم خودم هم شوهرم استرس داشتیم تصمیم گرفتیم بریم بیرون ...خانم هم تشریف آوردند...توی راه شوهرم درمورد عقیقه کردن گفت ...منم گفتم بذار بدنیا که اومد بعد از ختنه کردن ....بعد درمورد هزینه اش خودش رو انداخت وسط که سه سال پیش خواهرت برای بچه اش آنقدر هزینه کرده شما هم همینقدر هزینه کنید ..شوهرم گفت به خودم ربط داره...برگشتیم خونه  شروع کرد شرو ور گفتن و حرفهایی که اصلا ربطی به قضیه نداشت ...که من پسرم باهام اینطوری حرف نمی زد از وقتی زن گرفته اینطوری شده....بابات اینطور...و از خانواده ما کسی نمیاد خونتون...در صورتی که خدا شاهده ما رفت و آمد مون فقط با خانواده شوهرم هست....خلاصه حرفهایی بی ربط.به موضوع...شوهرم هم قهر کرد دوستامون رو جمع کرد که بیاییم خونه ....من نیومدم...فرداش با پز اومد بیمارستان..خبرش...هیچ وقت یادم نمیره