اول از همه بگم ۲۲ سن منه ۲۶ سن دوسپسرم
و موقعیتی که توش هستم اینه که این رابطه رو ادامه بدم یا نه و میخوام رک و صادقانه شرایطو مطرح کنم
منو دوسپسرم از لحاظ وضعیت مالی و خانوادگی فرهنگی اختلاف طبقاتی داریم و وضع مالی خانواده من خیلی بهتره و توی رفاه بزرگ شدم و به این شرایط عادت دارم به خریدای زیاد به مسافرتای بریز بپاشی و کلا اینطور خرج کردنا و چالش مالی زیاد تو ذهنم تعریف نشده و حقیقتا کشش استرس های مالی رو ندارم و از بچگی هر چی خواستم پدرم بهم مهیا کرده
دوسپسرم تو شرایط سختی بزرگ شده حمایت مالی از طرف خانواده هیچ وقت نداشته و از بچگی خودش کار میکنه و الان هم خرج خانوادش رو هم میده
با این حال این که از صفر صفر توی این شرایط اقتصادی افتضاح ایران الان به جایی رسیده که خرج خانواده میده من خیلی بهش افتخار میکنم به جنم و عرضش ، ولی خب تحت فشار مالی هم هست بالاخره یه نفره باید به دوش بکشه و به همین خاطر شکل من نمیتونه زندگی کنه و محدودیت هایی داره از لحاظ مالی ولی باز با این حال کم نمیذاره به من ، سعی میکنه همیشه بهترینارو بهم فراهم کنه و مطمئنم سخت هم هست بهش اما به روی خودش نمیاره و واسه من خوب خرج میکنه با اینکه اصلا توقعی ندارم و دلم میسوزه و دوست دارم من هم خرج کنم ولی اصلا نمیذاره
خیلی هم اهل کاره و عرضه داره ولی خب توی این مملکت هم کسی که ساپورت مالی نداشته باشه آنچنان نمیتونه پولدار بشه🥲خیلی دوسش دارم و خیلی دوسم داره ، بسیار متعهده ،همیشه حرف از ازدواج میزنه و تو آیندش منو دیده و دلش گرمه بهم ، ولی نمیدونم که اگه شرایط همین باشه و منی که به قناعت عادت ندارم بعدا میتونم باهاش بسازم یا نه🥲چون میدونم اون خرجایی که من تو خونه پدر میکنم رو توانشو نداره اما همیشه میگه درستش میکنم همه چیو حل میکنم تو فقط یه کوچولو تحمل کن 🥲
